बरोबर उत्तर म्हणजे संप्लवन, कारण वाफेचे रूपांतर बर्फात होणे म्हणजेच वाफ थेट ठोस अवस्थेत रूपांतरित होते, ज्याला संप्लवन म्हणतात.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. अभिसरण म्हणजे वाफेचे थेट द्रवात रूपांतर होणे, जे या प्रश्नाच्या संदर्भात योग्य नाही. बाष्पीभवन म्हणजे द्रवाचे वाफात रूपांतर, जे संप्लवनच्या प्रक्रियेस उलट आहे. बाष्पोश्वसन हा शब्द सामान्यतः वाफाच्या उत्सर्जनास संदर्भित करतो, जो प्रश्नाशी संबंधित नाही. त्यामुळे, संप्लवन हा बरोबर पर्याय आहे.

मिथेन वायूचे मोल फ्रॅक्शन 0.25 आहे, कारण मोल फ्रॅक्शन काढण्यासाठी मिथेनचे मोल आणि एकूण मोल्स यांचे गुणोत्तर आवश्यक आहे. प्रथम, मिथेनचे मोल काढू, जे 32 ग्रॅम भागिले 16 ग्रॅम प्रति मोल म्हणजे 2 मोल. त्याचप्रमाणे, ऑक्सिजनचे मोल 192 ग्रॅम भागिले 32 ग्रॅम प्रति मोल म्हणजे 6 मोल. आता मिथेनचे मोल फ्रॅक्शन काढण्यासाठी, मिथेनचे मोल (2) भागिले एकूण मोल (2+6=8) करू. त्यामुळे उत्तर 2/8 = 0.25 येते.

बरोबर उत्तर म्हणजे 10 ग्रॅम हायड्रोजन वायू, कारण हायड्रोजनचे अणु वजन 1 आहे, त्यामुळे 10 ग्रॅम हायड्रोजनमध्ये 10 अणू असतात.

इतर पर्यायांचा विचार केल्यास, 250 ग्रॅम आयोडीन स्फटिकमध्ये 250/127 = 1.97 अणू आहेत. 22 ग्रॅम कार्बन डायऑक्साइडमध्ये (C=12, O=16) 22/44 = 0.5 अणू आहेत. 45 ग्रॅम पाण्यामध्ये (H=1, O=16) 45/18 = 2.5 अणू आहेत.

यामुळे, हायड्रोजन वायूमध्ये सर्वात जास्त अणू आहेत. इतर सर्व पर्याय कमी अणू संख्या दर्शवितात, त्यामुळे ते बरोबर नाहीत.

ऍसेटिक ऍसिडच्या विरल द्रावणाला व्हिनेगर म्हणतात. व्हिनेगर हे ऍसेटिक ऍसिड आणि पाण्याचे मिश्रण असते. ऍसेटिक ऍसिड हे एक रंगहीन द्रव आहे, ज्यामुळे व्हिनेगरला आंबट वास येतो. साधारणपणे व्हिनेगरमध्ये 5-8% ऍसेटिक ऍसिड असते. याचा उपयोग अन्नपदार्थ टिकवण्यासाठी आणि चव वाढवण्यासाठी करतात.

हिंग्ज बोसोन या कणांना 'दैवीकण' असे टोपन नाव देण्यात आले आहे, कारण ते कण भौतिकशास्त्रातील एक महत्त्वाचे घटक आहेत आणि त्यांची अस्तित्वाची कल्पना अद्वितीय आहे. हिंग्ज बोसोनची भूमिका ब्रह्मांडातील वस्तुमानाच्या उत्पत्तीत महत्त्वाची आहे.

ते शक्तिमान आणि सर्वव्यापी असले तरी त्यांना सापडणे खूप कठीण आहे, कारण ते अत्यंत लहान आणि अस्थायी असतात. त्यामुळे, कारण ब हे प्रतिपादन अ चे बरोबर कारण आहे.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. अ आणि ब दोन्ही सत्य असले तरी, ब हे अ चे बरोबर कारण नाही असे म्हणणे चुकीचे आहे, कारण ब प्रतिपादन अ ला समर्थन करते. अ सत्य असले तरी ब खोटे आहे हा पर्याय देखील चुकीचा आहे, कारण ब सत्य आहे. अ खोटे आहे परंतु ब सत्य आहे हे विधानही खोटे आहे, कारण अ सत्य आहे. त्यामुळे बरोबर उत्तर योग्य आहे.

पाणी हे मिश्रण नाही, कारण ते रासायनिकदृष्ट्या दोन हायड्रोजन (H) आणि एक ऑक्सिजन (O) अणूंच्या संयोगाने बनलेले आहे. पाण्याचे सूत्र H₂O आहे, जे दर्शवते की पाण्याचे रेणू निश्चित प्रमाणात हायड्रोजन आणि ऑक्सिजनच्या अणूंनी बनलेले आहेत. मिश्रण म्हणजे दोन किंवा अधिक पदार्थ जे रासायनिकरित्या एकत्र आलेले नसतात, तर पाणी हे रासायनिकरित्या तयार झालेले संयुग आहे. त्यामुळे ते मिश्रण नाही.

साबण लावल्यावर वरणाचा डाग लालसर तपकिरी होतो, याचे कारण साबण हा निसर्गतः बेसिक म्हणजे क्षारधर्मी असतो. वरणाच्या डागांमध्ये असलेले हळदीचे रासायनिक घटक (कर्क्युमिन) हेBase (अल्कली) च्या संपर्कात आल्यावर रंग बदलतात आणि लालसर तपकिरी रंगाचे दिसतात. म्हणूनच, साबण लावल्यावर डाग लालसर तपकिरी दिसतो.

बरोबर पर्याय "वि.जो. - वि.जो. > वि.जो. - बं.जो. > बं.जो. - बं.जो." आहे कारण विमुक्त जोडींच्या (वि.जो.) प्रतिकर्षण शक्ती बंधित जोडींच्या (बं.जो.) तुलनेत अधिक असतात. विमुक्त जोडीमध्ये इलेक्ट्रॉन्स स्वतंत्रपणे हलतात, त्यामुळे त्यांची प्रतिकर्षण शक्ती जास्त असते.

बंद जोडीमध्ये इलेक्ट्रॉन्स एकमेकांना अधिक आकर्षित करतात, त्यामुळे त्यांच्या प्रतिकर्षण शक्ती कमी असतात.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत कारण ते प्रतिकर्षण शक्तीच्या क्रमाला चुकीच्या पद्धतीने दर्शवतात. एकमेकांना आकर्षित करणाऱ्या बंधित जोडींच्या शक्तींचा विचार न करता, विमुक्त जोडींचे महत्त्व कमी करून त्यांच्या प्रतिकर्षण शक्तीचे मूल्यांकन करणे चुकीचे आहे. त्यामुळे योग्य पर्याय फक्त पहिला आहे.

रासायनिक अभिक्रियेची सक्रियण ऊर्जा कमी होते, हे योग्य उत्तर आहे. उत्प्रेरक (Catalyst) हा रासायनिक अभिक्रियेमध्ये भाग न घेता तिच्या वेगात बदल घडवतो. उत्प्रेरक सक्रियण ऊर्जा कमी करतो, ज्यामुळे अभिक्रियेसाठी लागणारी ऊर्जा कमी होते आणि अभिक्रिया लवकर पूर्ण होते. सक्रियण ऊर्जा कमी झाल्यामुळे अधिकाधिक रेणू आवश्यक ऊर्जा ओलांडतात आणि उत्पादनात रूपांतरित होतात, परिणामी अभिक्रियाचा वेग वाढतो.

स्फटिकासारख्या पदार्थांना निश्चित भौमितिक रचना असते, निश्चित द्रवीभवन बिंदू असतो आणि दिशानुवर्ती गुणधर्म असतात. त्यामुळे वरील सर्व पर्याय बरोबर आहेत.

स्फटिकांची भौमितिक रचना त्यांच्या अणूंच्या किंवा आयनोंच्या विशेष क्रमामुळे असते, ज्यामुळे ते विशिष्ट आकार घेतात. निश्चित द्रवीभवन बिंदू असणे म्हणजे स्फटिकांचे तापमानावर आधारित स्थिर द्रव्य स्वरूपात रूपांतर होणे. दिशानुवर्ती गुणधर्म म्हणजे स्फटिकांचे गुणधर्म त्यांच्या दिशा बदलण्यावर अवलंबून असतात, ज्यामुळे ते विविध दिशा घेतल्यावर भिन्न गुणधर्म दर्शवू शकतात.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत कारण ते सर्व गुणधर्मांचा समावेश करत नाहीत. त्यामुळे वरील सर्व बरोबर आहेत हेच योग्य उत्तर आहे.

दोन्ही 1 आणि 2 हा पर्याय बरोबर आहे कारण BrF3 आणि अन्य संयुगांमध्ये केंद्र भागात असलेल्या मूलद्रव्यांच्या संयुजांचा अष्टक विस्तार झाला आहे.

BrF3 मध्ये, ब्रोमिन अणूच्या चार इलेक्ट्रॉन जोडल्या जातात, ज्यामुळे त्याचा अष्टक विस्तार होतो. यामुळे अणूची त्रिमितीय रचना तयार होते, ज्यामध्ये एक लहान अणू असतो.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. "फक्त BrF3" हा पर्याय अयोग्य आहे कारण या संयुगाशिवाय आणखी एक संयुग असू शकते ज्यामध्ये अष्टक विस्तार झाला आहे. "वरीलपैकी कोणतेही नाही" हा पर्याय देखील चुकीचा आहे कारण दोन्ही संयुगांमध्ये अष्टक विस्तार स्पष्टपणे दिसतो. त्यामुळे, दोन्ही 1 आणि 2 हा योग्य पर्याय आहे.

बरोबर उत्तर जॉर्जेस लिमैत्रे आहे कारण त्याने 'बिग-बँग थेअरी'चा प्रारंभिक सिद्धांत प्रस्तावित केला. लिमैत्रेने 1927 मध्ये या सिद्धांताची मांडणी केली, ज्यामध्ये宇宙ाच्या विस्ताराची कल्पना दिली.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. अल्बर्ट आइनस्टीनने सापेक्षतेचा सिद्धांत विकसित केला, परंतु बिग-बँग थेअरीचा प्रत्यक्ष प्रस्ताव त्याचा नाही. आयझॅक न्यूटनने गुरुत्वाकर्षणाचा सिद्धांत विकसित केला, जो या संदर्भात संबंधित नाही. स्टीफन हॉकिंगने याबद्दल महत्त्वपूर्ण काम केले, परंतु त्याने या सिद्धांताचा प्रारंभ केला नाही. त्यामुळे, जॉर्जेस लिमैत्रे हा योग्य पर्याय आहे.

Na, Ca, Ba, Ra ह्या मुलद्रव्यांचा संच S- स्थंभात मोडतो कारण या सर्व घटकांचे अणुक्रमांक 1 ते 4 च्या दरम्यान आहेत आणि हे अल्कली मातीचे धातू आहेत.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. Ca, Ba, Ra यामध्ये बरोबर आहे, परंतु Ta (तँटालम) हा ग्रुप S मध्ये नाही. Ca, Ba, Ra, Pa मध्ये Pa (पोलोनियम) देखील S- स्थंभात नाही. Be, Re, Ge, Se या घटकांचा समावेश S- स्थंभात नाही, कारण Be (बेरिलियम) हा ग्रुप 2 मध्ये आहे, Re (रेनियम) हा ग्रुप 7 मध्ये आहे, Ge (जर्मेनियम) हा ग्रुप 14 मध्ये आहे, आणि Se (सेलेनियम) हा ग्रुप 16 मध्ये आहे. त्यामुळे Na, Ca, Ba, Ra हा बरोबर पर्याय आहे.

पाण्याची घनता 4° C वर उच्चतम असते, कारण या तापमानावर पाण्याचे रासायनिक गुणधर्म सर्वाधिक स्थिर असतात. यामुळे पाण्याचे आण्विक संरचना अधिक संकुचित होते, ज्यामुळे त्याची घनता वाढते.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. 25° C वर पाण्याची घनता कमी होते, कारण तापमान वाढल्याने आण्विक गतिशीलता वाढते आणि पाण्याचे आण्विक अंतर वाढते. 0° C वर पाण्याचे घनत्व बर्फात रूपांतरित होते, जे कमी दाट असते, त्यामुळे घनता कमी होते. 73° C वर पाण्याचे आण्विक गतिशीलता आणखी वाढते, ज्यामुळे घनता आणखी कमी होते. त्यामुळे 4° C हा एकटा योग्य पर्याय आहे.

दिलेली रासायनिक अभिक्रिया इलेक्ट्रोफिलिक सब्स्टिट्यूशन (Electrophilic substitution) प्रकारची आहे. बेंझीन (C6H6) या संयुगावर CH3+ (मिथाइल कार्बोकेशन) इलेक्ट्रोफाइलचा अटॅक होतो. बेंझीन रिंगमधील एक हायड्रोजन एटम CH3+ ने रिप्लेस होतो आणि ॲसिटोफेनॉन (C6H6COCH3) तयार होते. या अभिक्रियेत इलेक्ट्रोफाइलने हायड्रोजनचे सब्स्टिट्यूशन केले आहे, ज्यामुळे ही इलेक्ट्रोफिलिक सब्स्टिट्यूशन अभिक्रिया आहे.

नियोन (Ne) हे पूर्ण अष्टक असलेले मूलद्रव्य आहे. नियॉनच्या बाह्य कक्षेत आठ इलेक्ट्रॉन असतात, ज्यामुळे त्याचे अष्टक पूर्ण होते. ज्या मूलद्रव्यांच्या बाह्य कक्षा पूर्णपणे भरलेल्या असतात, ती मूलद्रव्ये रासायनिकदृष्ट्या स्थिर असतात आणि सहसा रासायनिक अभिक्रिया करत नाहीत.

पचनसंस्थेमध्ये अन्न मार्गातून पुढे सरकताना pH बदलतो, कारण वेगवेगळ्या अवयवांमध्ये वेगवेगळ्या प्रकारच्या एन्झाईमची (Enzymes) गरज असते. तोंडातील लाळेमध्ये (saliva) अन्न मिसळले जाते, त्यानंतर ते अन्ननलिका (esophagus) मार्गे जठरामध्ये (stomach) प्रवेश करते. जठरामध्ये हायड्रोक्लोरिक ऍसिड (hydrochloric acid) स्त्रावल्यामुळे वातावरण आम्लीय (acidic) होते. हे आम्लीय वातावरण पेप्सिन (pepsin) नावाच्या एन्झाईमला प्रथिने (proteins) पचनासाठी मदत करते. जठरातून अन्न लहान आतड्यामध्ये (small intestine) जाते, जिथे पित्त (bile) आणि स्वादुपिंडातील (pancreas) रसामुळे वातावरण अल्कली (alkaline) होते. या अल्कली वातावरणात लाइपेज (lipase) आणि अमायलेज (amylase) सारखी इतर एन्झाईम अन्नपचनाचे कार्य करतात. त्यामुळे मुख ते गुदद्वार या मार्गामध्ये pH 'आम्ल - अल्कली' असा बदलत जातो.

सोडियम हे क्षार शरीरातील आम्ल-क्षार संतुलन राखण्यासाठी महत्त्वाचे आहे. सोडियम बायकार्बोनेट (Sodium bicarbonate) आणि सोडियम क्लोराइड (Sodium chloride) सारखी संयुगे रक्तातील pH पातळी नियंत्रित ठेवतात. हे क्षार बफर प्रणालीचा भाग म्हणून कार्य करतात आणि शरीरातील आम्ल आणि क्षार यांचे प्रमाण संतुलित राखण्यास मदत करतात. सोडियम आयन (+Na) शरीरातील द्रवपदार्थांच्या योग्य प्रमाणात असणे आवश्यक आहे, जेणेकरून चयापचय क्रिया व्यवस्थित पार पडतील.

रासायनिक पदार्थाचा आर्द्रताग्राही स्वभावधर्म म्हणजे तो पदार्थ सभोवतालच्या वातावरणातील ओलावा शोषून घेतो. निर्जलीकरण अभिकर्ता (dehydrating agent) हा पाण्याचे रेणू शोषून घेतो. त्यामुळे आर्द्रताग्राही पदार्थ निर्जलन अभिकर्ता म्हणून काम करतो. ऑक्सिडीकारक, क्षपणकारक किंवा क्लिष्टीकरण अभिकर्ता हे तीनही पर्याय या संदर्भात लागू होत नाहीत.

जेव्हा द्रावणाचे pH मूल्य 7 असते, तेव्हा ते द्रावण उदासीन असते. pH स्केल 0 ते 14 पर्यंत असते. 7 हे मूल्य दर्शवते की द्रावणात आम्ल आणि आम्लारी यांचे प्रमाण संतुलित आहे. म्हणजेच, त्यामध्ये H+ आयन (आम्ल) आणि OH- आयन (आम्लारी) यांचे प्रमाण समान असते. त्यामुळे द्रावण ना आम्लधर्मीय असते, ना आम्लारीधर्मीय, तर ते पूर्णपणे उदासीन असते.

फेनॉफ्थेलीन हा एक रासायनिक दर्शक आहे. तो आम्लधर्मी (acidic) स्थितीत रंगहीन असतो, तर अल्कधर्मी (alkaline) स्थितीत तो जांभळा रंग देतो. सापळ्यात फेनॉफ्थेलीन पावडर लावलेल्या नोटांवर सोडियम कार्बोनेट (Na₂CO₃) शिंपडल्यास, सोडियम कार्बोनेट अल्कधर्मी असल्याने, नोटा जांभळ्या रंगाच्या होतील. त्यामुळे, गुन्ह्यासाठी पुरावा म्हणून नोटांवर शिंपडलेले सोडियम कार्बोनेट जांभळ्या रंगाचे दिसेल.

सॉलिड फूड पॅकेजिंगसाठी पॉलिइथिलीन फिल्मचा वापर मोठ्या प्रमाणावर केला जातो. याचे मुख्य कारण म्हणजे हे प्लास्टिक स्वस्त आहे आणि ते सहज उपलब्ध होते. तसेच, पॉलिइथिलीन हे लवचिक असल्यामुळे कोणत्याही आकारात वस्तूंना पॅक करण्यासाठी सोपे जाते. अन्नाची गुणवत्ता टिकवून ठेवण्यासाठी आणि ओलावा तसेच हवा आत जाण्यापासून रोखण्यासाठी हे उत्तम पर्याय आहे. त्यामुळे अन्न सुरक्षित राहते.

हिरा हा सहसंयुजी स्फटिक आहे. हिऱ्यामध्ये प्रत्येक कार्बनचा atom इतर चार कार्बन atoms सोबत सहसंयुजी बंधाने जोडलेला असतो. या मजबूत बंधांमुळे हिऱ्याला त्रिमितीय जाळीदार रचना मिळते, ज्यामुळे तो अत्यंत कठीण बनतो. हिऱ्यामध्ये कार्बन atoms च्या दरम्यान इलेक्ट्रॉनची भागीदारी होते, ज्यामुळे तो विद्युत वाहक नाही.

सोडियम बोरोहायड्राइड (NaBH4) हा सौम्य क्षपणक आहे. तो निवडकपणे फक्त कार्बोनिल गटाचे क्षपण करतो. याचा अर्थ, जर एखाद्या संयुगात नायट्रो, कार्बोक्झिल, एस्टर किंवा दुहेरी बंधसारखे इतर क्रियात्मक गट उपस्थित असतील, तरीही NaBH4 फक्त कार्बोनिल गटावरच प्रतिक्रिया देतो. NaBH4 च्या सौम्य क्षपण गुणधर्मामुळे ते रासायनिक संश्लेषणामध्ये महत्वाचे ठरते, कारण ते नको असलेल्या इतर गटांवर प्रतिक्रिया न करता विशिष्ट कार्यात्मक गटाचे क्षपण करू शकते.

बरोबर उत्तर वाढ़ते आहे, कारण दोन पदार्थांची घर्षणामुळे त्यांच्यातील रेणू-रेणूंमधील अंतर वाढते. घर्षणाच्या प्रक्रियेमध्ये, रेणू एकमेकांवर दबाव आणतात आणि त्यामुळे त्यांच्यातील अंतर कमी होत नाही, तर ते अधिक दूर जातात.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. कायम राहते हा पर्याय चुकीचा आहे कारण घर्षणामुळे रेणूंचे स्थान बदलते. कमी होते हा पर्याय देखील चुकीचा आहे, कारण घर्षणामुळे रेणूंचे अंतर कमी होण्याऐवजी वाढते. नष्ट होते हा पर्यायही चुकीचा आहे, कारण घर्षणामुळे रेणू नष्ट होत नाहीत, तर त्यांच्या स्थानात बदल होते. त्यामुळे, वाढ़ते हा योग्य पर्याय आहे.

बरोबर उत्तर म्हणजे प्लाझ्मा स्थिती, कारण प्लाझ्मा हा पदार्थाचा चौथा स्थिती आहे आणि तो विश्वातील बहुतेक पदार्थांमध्ये आढळतो, विशेषतः तारे आणि सूर्य यांसारख्या उच्च तापमानाच्या वातावरणात.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. द्रव्य स्थिती म्हणजे ठोस आणि द्रव पदार्थ, जे पृथ्वीवर सामान्यतः आढळतात, पण ते विश्वातील सर्व पदार्थांचे प्रतिनिधित्व करत नाहीत. स्थायू स्थिती हा एक गोंधळाचा पर्याय आहे, कारण त्याचा रसायनशास्त्रात वापर नाही. वायू स्थिती देखील एक सामान्य स्थिती आहे, परंतु ती प्लाझ्माच्या तुलनेत कमी प्रमाणात आढळते. त्यामुळे प्लाझ्मा स्थिती हेच बरोबर उत्तर आहे.

बरोबर उत्तर म्हणजे उत्तल दर्पण, कारण हे दर्पण प्रकाशाच्या किरणांना एकत्रित करून चित्र स्पष्टपणे दर्शवते. त्यामुळे वाहन चालकाला मागील दृश्य स्पष्टपणे दिसते.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. समवतल दर्पण म्हणजे समांतर पृष्ठभाग असलेले दर्पण, जे प्रतिमा नकारात्मक रूपात दर्शवते आणि मागील दृश्यासाठी उपयोगी नाही. समतल दर्पण देखील दृष्याचे स्पष्ट प्रदर्शन करत नाही. अवतल दर्पण मात्र वस्तूंच्या चित्रांना कमी आकारात दर्शवते, जे मागील दृश्यासाठी उपयुक्त नाही. त्यामुळे, उत्तल दर्पण हा योग्य पर्याय आहे.

उच्च दाब आणि कमी तापमान हे उत्तर योग्य आहे. ला शातेलिएच्या नियमानुसार, जेव्हा वायूंच्या अभिक्रियामध्ये दाब वाढवला जातो, तेव्हा रासायनिक समतोल (chemical equilibrium) कमी वायूचे प्रमाण असलेल्या दिशेने सरकतो. या अभिक्रियेत अमोनिया वायू तयार होतो, ज्यामध्ये नायट्रोजन आणि हायड्रोजन वायूंच्या तुलनेत कमी रेणू (molecules) असतात. त्यामुळे दाब वाढवल्यास अमोनियाचे उत्पादन वाढते. तसेच, कमी तापमान अमोनिया निर्मितीस मदत करते कारण ही अभिक्रिया उष्मादायी (exothermic) आहे. उष्मादायी अभिक्रियांमध्ये तापमान कमी केल्यास अधिक उत्पादन मिळते.

अणुक्रमांक सारखा परंतु अणुवस्तुमानांक भिन्न हे योग्य उत्तर आहे. समस्थानिकांमध्ये (Isotopes) प्रोटॉनची संख्या समान असते, जी अणुक्रमांक दर्शवते. मात्र, न्यूट्रॉनची संख्या भिन्न असल्यामुळे अणुवस्तुमानांक बदलतो. उदाहरणार्थ, कार्बन-12 आणि कार्बन-14 हे कार्बनचे समस्थानिक आहेत. दोघांमध्ये प्रोटॉनची संख्या 6 (अणुक्रमांक) आहे, पण न्यूट्रॉनची संख्या अनुक्रमे 6 आणि 8 असल्यामुळे अणुवस्तुमानांक 12 आणि 14 आहे.

बरोबर उत्तर झिंक (Zn) आहे, कारण शुष्क घट विजेरी संचामध्ये ऍनोड सामान्यतः झिंकपासून बनवला जातो. झिंक असलेल्या ऍनोडचा वापर प्रथमिक सेलमध्ये होतो, कारण तो इलेक्ट्रॉन्स सोडतो आणि विद्युत प्रवाह निर्माण करतो.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. मंगनीज डाइऑक्साइड (MnO2) साधारणतः कॅथोडमध्ये वापरला जातो, कारण तो ऑक्सिडेशन प्रक्रियेत भाग घेतो. ग्राफाइट देखील कॅथोड म्हणून वापरला जातो, परंतु तो ऍनोड म्हणून योग्य नाही. कॅडमियम (Cd) काही विशिष्ट प्रकारच्या बॅटरीमध्ये वापरला जातो, परंतु शुष्क घट विजेरी संचामध्ये ऍनोड म्हणून नाही. त्यामुळे, झिंक हा योग्य पर्याय आहे.

बरोबर पर्याय "फ्रेऑन" आहे कारण फ्रेऑन यांत्रिक यंत्रांमध्ये प्रशीतक म्हणून वापरला जातो. याचा मुख्य कारण म्हणजे याचे कमी तापमानावर वाष्पीकरण होणे, जे प्रशीतन प्रक्रियेत प्रभावी ठरते. तसेच, फ्रेऑनचे ओझोन स्तरावर कमी परिणाम असतो, त्यामुळे ते पर्यावरणास अनुकूल मानले जाते.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. "कार्बन टेट्राक्लोराईड" हे सामान्यतः प्रशीतक म्हणून वापरले जात नाही कारण यामध्ये विषारी गुणधर्म असतात. "मिथेन" हे गॅस आहे आणि याचा वाष्पीकरण तापमान उच्च आहे, त्यामुळे ते प्रभावी प्रशीतक नाही. "क्लोरोफॉर्म" हे देखील काही प्रमाणात विषारी आहे आणि प्रशीतनासाठी योग्य नाही. त्यामुळे, योग्य पर्याय "फ्रेऑन" आहे.

बरोबर उत्तर म्हणजे संप्लवन, कारण या प्रक्रियेत स्थायूरूप पदार्थ थेट वायुरूपात रूपांतरित होते, म्हणजेच द्रवाच्या अवस्थेत जाण्याची आवश्यकता नसते.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. घनीकरण म्हणजे वायूरूप पदार्थाचे द्रवरूपात रूपांतर, जे संप्लवनाच्या विरोधात आहे. द्रवीकरण म्हणजे द्रव पदार्थाचे थेट ठोस पदार्थात रूपांतर, जेही संप्लवनाच्या प्रक्रियेशी संबंधित नाही. बाष्पीभवन म्हणजे द्रवाचे वायूमध्ये रूपांतर, जे द्रवाच्या अवस्थेतून वायूच्या अवस्थेत जात असताना घडते, परंतु यामध्ये स्थायूरूपाचा समावेश नाही. त्यामुळे, संप्लवन हा एकमेव पर्याय आहे जो योग्य आहे.

पर्यावरणातील कार्बनचे प्रमाण 0.03% असते. कार्बन पृथ्वीवरील जीवनाचा एक महत्त्वाचा घटक आहे. वातावरणातील कार्बन डायऑक्साइड (Carbon Dioxide) वायू प्रकाशसंश्लेषण (Photosynthesis) क्रियेद्वारे वनस्पतींद्वारे शोषला जातो. त्यामुळे वनस्पतींची वाढ होते. हा कार्बन विविध जीवांच्या शरीरात साठवला जातो आणि त्यामुळे जीवभूरसायन चक्रात कार्बनचे प्रमाण 0.03% राखले जाते.

ऍसिड (आम्ल) आणि बेस (अल्कली) यांच्यातील रासायनिक अभिक्रियेला उदासिनीकरण म्हणतात. या अभिक्रियेत, ऍसिड आणि बेस एकमेकांचे गुणधर्म नष्ट करतात आणि লবণ (मीठ) आणि पाणी तयार होते. हायड्रोक्लोरिक ऍसिड (HCl) हे एक तीव्र ऍसिड आहे आणि सोडियम हायड्रॉक्साइड (NaOH) हा एक तीव्र बेस आहे. जेव्हा ते एकमेकांशी अभिक्रिया करतात, तेव्हा ते सोडियम क्लोराईड (NaCl) नावाचे मीठ आणि पाणी (H2O) तयार करतात. त्यामुळे, HCl + NaOH → NaCl + H2O ही उदासिनीकरणाची प्रक्रिया आहे.

बरोबर उत्तर म्हणजे अ, ब, क आणि ड. भोरच्या मॉडेलमध्ये इलेक्ट्रॉनच्या भ्रमणकक्षेची वर्तुळाकार रचना दर्शवली जाते, जे विधान अ सत्य आहे. विधान ब देखील बरोबर आहे कारण इलेक्ट्रॉनचा अँग्युलर मोमेण्टम निश्चित मूल्यांमध्ये असतो. विधान क योग्य आहे कारण इलेक्ट्रॉन भ्रमणकक्षेत असताना ऊर्जा उत्सर्जित करत नाही. विधान ड देखील बरोबर आहे कारण इलेक्ट्रॉन एका भ्रमणकक्षेतून दुसऱ्या भ्रमणकक्षेत जात असताना ऊर्जा देतो किंवा घेतो, हे क्वांटम सिद्धांतानुसार खरे आहे.

इतर पर्यायांमध्ये काही विधानं अपूर्ण किंवा चुकीची आहेत. उदाहरणार्थ, "अ फक्त" किंवा "अ, ब फक्त" हे पर्याय कारणाने अपूर्ण आहेत, कारण विधान क आणि ड देखील बरोबर आहेत. "अ, ब आणि क फक्त" हा पर्याय देखील चुकीचा आहे कारण ड देखील बरोबर आहे. त्यामुळे, सर्व विधानं एकत्रितपणे योग्य आहेत.

बरोबर जोड्या लावणे योग्य आहे कारण अल्बर्ट आईनस्टाईनने फोटोइलेक्ट्रिक इफेक्टचा सिद्धांत मांडला, इ.ओ. लॉवरिन्सने सायक्लोट्रॉनचा विकास केला आणि डी. ब्रॉगलीने इलेक्ट्रॉनच्या वेव्ह नेचरचा सिद्धांत सादर केला.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. दुसरा पर्याय (2 1 3) मध्ये सायक्लोट्रॉन आणि फोटोइलेक्ट्रिक इफेक्ट यांची योग्य जोडी नाही. तिसरा पर्याय (3 1 2) मध्ये वेव्ह नेचर ऑफ इलेक्ट्रॉन आणि फोटोइलेक्ट्रिक इफेक्ट यांची योग्य जोडी नाही. चौथा पर्याय (1 2 3) देखील योग्य नाही कारण त्यात योग्य जोड्या दिलेल्या नाहीत. त्यामुळे बरोबर उत्तर 1 2 3 आहे, जे सर्व योग्य असलेल्या जोड्या दर्शवते.

बरोबर पर्याय "कमी, फ्लुरिन" आहे कारण NF3 (नायट्रोजन ट्रायफ्लोराईड) च्या रेणूमध्ये फ्लुरिन अणूंचा प्रभाव अधिक असतो. फ्लुरिन हे अत्यंत इलेक्ट्रोनगतिक आहे, ज्यामुळे त्याच्याकडे उच्च द्विध्रुव आघूर्ण असतो. यामुळे, परिणामी द्विध्रुव आघूर्ण फ्लुरिनच्या दिशेने असतो.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. "जास्त, नायट्रोजन" हा पर्याय योग्य नाही कारण नायट्रोजनच्या तुलनेत फ्लुरिन अधिक इलेक्ट्रोनगतिक आहे. "जास्त, फ्लुरिन" हा पर्याय देखील चुकीचा आहे कारण परिणामी द्विध्रुव आघूर्ण कमी असतो. "कमी, नायट्रोजन" हा पर्याय अनुकूल नाही कारण नायट्रोजनच्या दिशेला द्विध्रुव आघूर्ण नसतो. त्यामुळे बरोबर पर्याय "कमी, फ्लुरिन" आहे.

क्रायोलाइटची जोडी Na3AlF6 बरोबर जुळते कारण क्रायोलाइट हे ॲल्युमिनियम धातूच्या निष्कर्षणामध्ये (extraction) वापरले जाणारे एक महत्त्वाचे खनिज आहे. मॅग्नेटाइट Fe3O4 आहे, जो लोखंडाचा एक ऑक्साइड प्रकार आहे आणि तो एक नैसर्गिकरित्या आढळणारा चुंबक आहे. मॅलॅचाइट हे CuCO3.Cu(OH)2 या रासायनिक सूत्राने दर्शविले जाते, जे तांब्याच्या कार्बोनेट आणि हायड्रॉक्साइडचे मिश्रण आहे. स्फॅलेराइट हे ZnS आहे, जे जस्त धातूचा एक प्रमुख स्रोत आहे.

सोडियम बायकार्बोनेट हे खाण्याच्या सोड्याचे योग्य रासायनिक नाव आहे. सोडियम बायकार्बोनेटला ‘बेकिंग सोडा’ म्हणूनही ओळखले जाते. हे एक रासायनिक संयुग असून ते NaHCO₃ या रासायनिक सूत्राने दर्शविले जाते. हे एक पांढरे स्फटिक चूर्ण आहे आणि पाण्यात विरघळते. याचा उपयोग बेकिंगमध्ये तसेच अनेक रासायनिक प्रक्रियांमध्ये neutralizing agent (उदासीनकारक) म्हणून करतात.

कार्बन डायऑक्साइडसाठी '+O−C≡O-' ही संस्पंदन संरचना योग्य नाही. कारण कार्बन डायऑक्साइडच्या रेणूमध्ये कार्बन (C) अणू हा केंद्रस्थानी असतो आणि ऑक्सिजनचे (O) दोन अणू त्याला दुहेरी बंधाने जोडलेले असतात. त्यामुळे कार्बनवर कोणताही औपचारिक भार (Formal charge) नसतो. या संरचनेत ऑक्सिजनवर धन (+) आणि ऋण (-) भार दर्शविल्यामुळे, तसेच कार्बन आणि ऑक्सिजनमध्ये तिहेरी बंध (Triple bond) दर्शविल्यामुळे हे कार्बन डायऑक्साइडचे योग्य प्रतिनिधित्व करत नाही. कार्बन डायऑक्साइडच्या योग्य संरचनेत कार्बन आणि ऑक्सिजन यांच्यामध्ये दुहेरी बंध असतो आणि कार्बन अणूवर कोणताही औपचारिक भार नसतो.

काष्ठजन्य अल्कोहोल म्हणजे मिथेनॉल होय. लाकडाच्या भ destilllation ( ऊर्ध्वपातन ) प्रक्रियेतून हे अल्कोहोल तयार होते. मिथेनॉल हे विषारी असून ते पिण्यासाठी योग्य नाही. इतर अल्कोहोल जसे इथेनॉल ( Ethyl alcohol ) हे धान्यांपासून तयार होते आणि त्याचा उपयोग पिण्यासाठी तसेच औद्योगिक कामांसाठी करतात. बेंझिल अल्कोहोल आणि आयसोप्रोप्रिल अल्कोहोल हे दोन्ही मिथेनॉल नाहीत, त्यांची रासायनिक संरचना (chemical structure) आणि गुणधर्म (properties) वेगळे आहेत.

एका मोलमध्ये 6.022 x 10²³ रेणू असतात. या संख्येला ॲव्होगॅड्रो संख्या म्हणतात. मोल ही रासायनिक पदार्थाची मात्रा मोजण्याची एक मूलभूत एकक आहे. कार्बन-12 च्या 12 ग्रॅममध्ये जेवढे कार्बनचे अणू असतात, तेवढेच रेणू एका मोलमध्ये असतात. त्यामुळे रासायनिक अभिक्रिया आणि रासायनिक समीकरणे समजून घेण्यासाठी ही संख्या खूप महत्त्वाची आहे.

बरोबर उत्तर म्हणजे "बाँडिंग रेणू कक्षेमध्ये दोन केंद्रकांमधील भागात इलेक्ट्रॉन घनता फार कमी असते" हे विधान चुकीचे आहे.

बाँडिंग रेणू कक्षेमध्ये दोन अणूंच्या केंद्रकांमध्ये इलेक्ट्रॉन घनता अधिक असते, कारण यामुळे अणूंचा एकत्रितपणा वाढतो.

इतर पर्याय योग्य आहेत. रेणूमधील बाँडिंग कक्ष्यांचा निर्माण अणू कक्ष्यांच्या बेरजेच्या प्रभावाने होतो, हे खरे आहे. एकत्र येणाऱ्या अणूकक्षांपेक्षा अँटिबाँडिंग रेणू कक्षेची ऊर्जा अधिक असते, हे देखील शास्त्रीयदृष्ट्या योग्य आहे. अंततः, σ*, π*, δ* इत्यादी चिन्हे अँटिबाँडिंग रेणू कक्षांचे प्रतिनिधित्व करतात, जे योग्य आहे. त्यामुळे, फक्त दुसरे विधान चुकीचे आहे.

सिमेंटच्या निर्मितीमध्ये कॅल्शियम ऑक्साईड (CaO), सिलिकॉन डायऑक्साईड (SiO2), आणि ॲल्युमिनियम ऑक्साईड (Al2O3) हे घटक आवश्यक असतात. कॅल्शियम ऑक्साईड सिमेंटला बांधकामासाठी लागणारी ताकद देते. सिलिकॉन डायऑक्साईडमुळे सिमेंट कठीण होते आणि त्याला टिकाऊपणा मिळतो. ॲल्युमिनियम ऑक्साईड सिमेंटला लवकर सेट होण्यास मदत करते. हे तीनही घटक योग्य प्रमाणात मिसळल्याने सिमेंटची गुणवत्ता वाढते आणि ते बांधकामसाठी उपयुक्त ठरते.

बरोबर उत्तर लिथियम आहे, कारण लिथियममध्ये एकच इलेक्ट्रॉन असणारा संयुजक कक्ष n = 2, l = 0, m = 0, s = +1/2 असतो. लिथियमच्या इलेक्ट्रॉन संरचनेनुसार, यामध्ये दोन इलेक्ट्रॉन 1s कक्षात असतात आणि एक इलेक्ट्रॉन 2s कक्षात असतो, जे या क्वांटम क्रमांकांसह जुळते.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. बेरिलियममध्ये दोन इलेक्ट्रॉन 1s आणि दोन 2s कक्षात असतात, ज्यामुळे तो दिलेल्या क्वांटम क्रमांकांचा संच पूर्ण करत नाही. बोरॉनमध्ये तीन इलेक्ट्रॉन असतात, त्यामुळे तो देखील योग्य नाही. हायड्रोजनमध्ये एकच इलेक्ट्रॉन असला तरी, त्याचे क्वांटम क्रमांक n = 1, l = 0, m = 0, s = +1/2 असतात, जे दिलेल्या प्रश्नाशी जुळत नाही. त्यामुळे, योग्य उत्तर लिथियम आहे.

ॲल्युमिनियमचे महत्त्वाचे धातुक क्रिओलाइट आहे. क्रिओलाइट हे सोडियम, ॲल्युमिनियम व फ्लोरीन यांचे मिश्रण आहे. ॲल्युमिनियमच्या निष्कर्षणामध्ये (extraction) क्रिओलाइटचा उपयोग करतात, कारण ते ॲल्युमिनाचे द्रवणांक कमी करते. यामुळे कमी तापमानावर ॲल्युमिना वितळतो आणि ॲल्युमिनियम मिळवणे सोपे होते. क्रिओलाइटमुळे ऊर्जा आणि खर्च वाचतो, ज्यामुळे ते ॲल्युमिनियम उत्पादनासाठी आवश्यक ठरते.

लोखंडाचे गंजणे ही एक मंदगती अभिक्रिया आहे. लोखंडाला गंज येण्याची प्रक्रिया हळू हळू होते. लोखंड हवेतील ऑक्सिजन आणि पाण्याबरोबर रासायनिक क्रिया करून लोखंडाचे ऑक्साइड तयार करते, ज्याला आपण गंज म्हणतो. ही प्रक्रिया काही दिवस, महिने किंवा वर्षे सुद्धा चालू राहू शकते, ज्यामुळे लोखंड हळूहळू गंजते. त्यामुळे लोखंडाचे गंजणे ही जलदगती अभिक्रिया नाही. तसेच, ही अभिक्रिया उष्माग्राही नाही, कारण गंजण्याची प्रक्रिया स्वतःहून होते आणि यासाठी उष्णता शोषून घेतली जात नाही.

बरोबर उत्तर म्हणजे अ आणि ड. वरून खाली जाताना अणुची त्रिज्या वाढते कारण नवीन स्तरांमुळे अणुच्या आकारात वाढ होते. त्यामुळे अणूच्या इलेक्ट्रॉन्सच्या स्तरांमध्ये अंतर वाढते, ज्यामुळे त्रिज्या वाढते.

ड हा पर्याय देखील योग्य आहे कारण डावीकडून उजवीकडे जाताना अणुची त्रिज्या कमी होते. कारण, उजवीकडे जाताना अणूंच्या प्रोटॉन आणि इलेक्ट्रॉनची संख्या वाढते, जे अणूच्या आकाराला अधिक आकर्षित करते आणि त्यामुळे त्रिज्या कमी होते.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. ब पर्याय म्हणतो की वरून खाली जाताना कमी होते, जे खरे नाही कारण त्रिज्या वाढते. क पर्याय देखील चुकीचा आहे कारण डावीकडून उजवीकडे जाताना त्रिज्या वाढत नाही. त्यामुळे अ आणि ड हे बरोबर पर्याय आहेत.

इथिलीनच्या रेणूमध्ये एकूण ५ सिग्मा बंध असतात. इथिलीन (C₂H₄) मध्ये, दोन कार्बन अणू एकमेकांशी दुहेरी बंधाने जोडलेले असतात. या दुहेरी बंधापैकी एक सिग्मा बंध असतो, तर दुसरा पाय (π) बंध असतो. प्रत्येक कार्बन अणू दोन हायड्रोजन अणूंबरोबर एकेरी बंधाने जोडलेला असतो. त्यामुळे प्रत्येक कार्बन-हायड्रोजन बंध हा सिग्मा बंध असतो. अशा प्रकारे, दोन कार्बन-हायड्रोजन बंध आणि कार्बन-कार्बनमधील एक सिग्मा बंध मिळून एकूण ५ सिग्मा बंध तयार होतात.

बरोबर उत्तर म्हणजे प्रोटॉनची संख्या, कारण अणुक्रमांक म्हणजे कोणत्याही घटकातील प्रोटॉनची संख्या. प्रोटॉनची संख्या घटकाच्या अद्वितीय ओळखीसाठी महत्त्वाची असते आणि तीच त्या घटकाचे रासायनिक गुणधर्म ठरवते.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. न्युट्रॉनची संख्या एकटीने अणुक्रमांक दर्शवत नाही, कारण ती प्रोटॉनच्या संख्येशी संबंधित नाही. प्रोटॉनची संख्या + न्युट्रॉनची संख्या म्हणजे अणूचे द्रव्यमान क्रमांक, जो अणुक्रमांक नाही. प्रोटॉन, न्युट्रॉन आणि इलेक्ट्रॉनची संख्या एकत्रित केल्यास त्याचा अर्थ पूर्ण अणूची संरचना दर्शवतो, परंतु अणुक्रमांक फक्त प्रोटॉनवर आधारित आहे. त्यामुळे, प्रोटॉनची संख्या हा एकमेव बरोबर पर्याय आहे.

वनस्पती तेलाचे क्षपण करून वनस्पती तूप बनवण्याच्या प्रक्रियेत रेनी निकेल हे उत्प्रेरक म्हणून वापरले जाते. रेनी निकेल हे सूक्ष्म कणांच्या स्वरूपात असलेले निकेलचे मिश्रण आहे, जे हायड्रोजनेशन (क्षपण) अभिक्रियांस मदत करते. वनस्पती तेलांमध्ये असंतृप्त कार्बन-कार्बन बंध (unsaturated carbon-carbon bonds) असतात. निकेलच्या उपस्थितीत हायड्रोजन वायू वापरून हे बंध कमी केले जातात, त्यामुळे तेल घट्ट होऊन वनस्पती तूप तयार होते. रेनी निकेल हे उत्प्रेरक असल्याने रासायनिक अभिक्रियेत स्वतःमध्ये बदल न करता, फक्त अभिक्रियेची गती वाढवते.

हायड्रोजनच्या अणूच्या केंद्रकात न्यूट्रॉन नसतो, हे विधान योग्य आहे. हायड्रोजन हा सर्वात लहान आणि साधा अणु आहे. त्याच्या केंद्रकात फक्त एक प्रोटॉन असतो आणि त्याच्या भोवती एक इलेक्ट्रॉन फिरत असतो. न्यूट्रॉन हे अणूच्या केंद्रकात आढळणारे कण आहेत, पण हायड्रोजनच्या बाबतीत ते अनुपस्थित असतात. त्यामुळे हायड्रोजनला इतर मूलद्रव्यांपेक्षा वेगळी ओळख मिळते.

रेणूमध्ये अणू आंतररेण्वीय (Intramolecular) बलाद्वारे एकत्रित ठेवले जातात. आंतररेण्वीय बल म्हणजे एकाच रेणूतील अणूंना जोडून ठेवणारे बल. रासायनिक बंध (Chemical bonds), जसे की सहसंयुज बंध (Covalent bonds) आणि आयनिक बंध (Ionic bonds), हे आंतररेण्वीय बलाचेच प्रकार आहेत. यांच्यामुळे रेणू स्थिर राहतो.

डांबराच्या गोळ्यांचा आकार काही दिवसांनी कमी होतो, कारण त्याचे संप्लवन होते. संप्लवन म्हणजेच पदार्थांच्या अणुंचे एकत्र येणे आणि त्यांचे आकार कमी करणे. डांबराच्या गोळ्यातील तरलता कमी झाल्यामुळे ते अधिक घन आणि कमी आकाराचे बनतात.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत कारण बाप्पीभवन म्हणजेच बाप्पीचा घर किंवा निवास, याचा डांबराच्या गोळ्यांच्या आकाराशी काहीही संबंध नाही. संघनन हा एक प्रक्रिया आहे, पण ती यामध्ये लागू होत नाही, कारण डांबराच्या गोळ्या संकुचित होत नाहीत, तर त्यांचा आकार कमी होतो. यापैकी कोणतेही नाही हा पर्याय देखील चुकीचा आहे, कारण सुसंगत उत्तर आहे.

रासायनिक अभिक्रिया जसजशी पुढे सरकते, तसतसा तिचा वेग कमी होतो. याचे कारण असे की, अभिक्रियेमध्ये भाग घेणारे अभिकारक (reactants) हळूहळू कमी होत जातात. अभिकारकांची संख्या कमी झाल्यामुळे, त्यांच्यात होणाऱ्या टक्करची वारंवारता घटते, ज्यामुळे अभिक्रिया मंदावते. सुरुवातीला अभिकारकांची संख्या जास्त असल्याने अभिक्रिया जलद गतीने होते, पण कालांतराने अभिकारकांच्या कमतरतेमुळे वेग मंदावतो.

लिथियम, सोडियम आणि पोटॅशियम या तिन्ही धातू ऑक्सिजनसोबत थेट अभिक्रिया करतात. लिथियम ऑक्साइड (Li2O) तयार करण्यासाठी ऑक्सिजनसोबत अभिक्रिया करते. सोडियम पेरॉक्साइड (Na2O2) तयार करण्यासाठी ऑक्सिजनसोबत जलद अभिक्रिया करते. पोटॅशियम सुपरऑक्साइड (KO2) तयार करण्यासाठी ऑक्सिजनसोबत अभिक्रिया करते. या तिन्ही अभिक्रिया नैसर्गिकरीत्या घडून येतात.

बरोबर उत्तर म्हणजे गंधक - केंद्रक आम्लांचा घटक, कारण गंधक केंद्रक आम्लांचा घटक नाही. गंधक सामान्यतः प्रथिनांमध्ये आणि काही अणूंमध्ये आढळतो, पण ते DNA किंवा RNA च्या संरचनेत थेट भाग घेत नाही.

इतर पर्याय योग्य आहेत. नत्र केंद्रक आम्ले, प्रथिने आणि संप्रेरकांचे घटक आहेत, कारण ते अणुंच्या संरचनेत महत्त्वाची भूमिका बजावतात. मॅग्नेशियम हरित द्रव्याच्या उत्पादनात आवश्यक आहे, कारण ते क्लोरोफिलच्या संरचनेत समाविष्ट आहे. फॉस्फोरस ATP आणि केंद्रक आम्लांच्या संरचनेत महत्त्वाचा घटक आहे. त्यामुळे, गंधक हा योग्य पर्याय नाही, कारण त्याचे कार्य केंद्रक आम्लांशी संबंधित नाही.

नेटलच्या डंखात सल्फ्युरिक ऍसिड (Sulfuric acid) नसते. नेटलच्या डंखात मुख्यतः फॉर्मिक ऍसिड (Formic acid) असते, ज्यामुळे त्वचेला खाज येते आणि जळजळ होते. सल्फ्युरिक ऍसिड हे एक अत्यंत तीव्र आणि corrosive ऍसिड आहे, जे प्रयोगशाळेत किंवा औद्योगिक क्षेत्रात वापरले जाते. ते नैसर्गिकरित्या नेटलच्या डंखात आढळत नाही.

कडूलिंब हे कीटकनाशक आणि रोगनाशक द्रव्य मिळवण्यासाठी योग्य उत्तर आहे. कडूलिंबाच्या पानांमध्ये, बियांमध्ये आणि सालीमध्ये ‘ॲझाडिरेक्टिन’ नावाचे एक रासायनिक संयुग असते. या संयुगामुळे कडूलिंबाला कीटकनाशक आणि रोगनाशक गुणधर्म मिळतात. त्यामुळे ते अनेक प्रकारच्या किडी आणि रोगांवर प्रभावी ठरते.

रासायनिक अभिक्रियेचा वेग सुरुवातीला जास्त असतो आणि वेळेनुसार तो कमी होत जातो. याचे कारण म्हणजे सुरुवातीला अभिक्रियेमध्ये भाग घेणारे रेणू (reactants) भरपूर प्रमाणात उपलब्ध असतात. त्यामुळे त्यांची क्रिया होण्याची शक्यता अधिक असते आणि अभिक्रिया जलद गतीने होते. जसा वेळ जातो, तसतसे reactants चे प्रमाण कमी होते. त्यामुळे अभिक्रिया होण्यासाठी पुरेसे रेणू उपलब्ध होत नाहीत आणि रासायनिक अभिक्रियेचा वेग मंदावतो. अभिक्रियेच्या सुरुवातीला रेणूंची ऊर्जा जास्त असते, जी वेळेनुसार कमी होते आणि त्यामुळे वेग कमी होतो.

अमोनिया (NH₃) तयार करण्यासाठी दिलेले तिन्ही अभिक्रियाकारके वापरले जातात. अमोनियम क्लोराइड [NH₄Cl] आणि कॅल्शियम हायड्रॉक्साईड [Ca(OH)₂] यांच्या अभिक्रियेतून अमोनिया वायू तयार होतो. नायट्रोजन वायू [N₂] आणि हायड्रोजन वायू [H₂] यांच्यात उच्च दाब आणि उत्प्रेरकाच्या (Catalyst) उपस्थितीत अभिक्रिया होऊन अमोनिया तयार होतो. कॅल्शियम सायनामाइड [CaCN₂] च्या पाण्यासोबतच्या अभिक्रियेतूनही अमोनिया वायू निर्माण होतो. त्यामुळे 'अ, ब आणि क' हे तिन्ही पर्याय अमोनिया तयार करण्यासाठी योग्य आहेत.

कॅल्शियम ऑक्साइडमध्ये कॅल्शियमच्या अणूंकडून दोन इलेक्ट्रॉन ऑक्सिजनच्या अणूंकडे जातात. कॅल्शियम (Ca) च्या बाह्य कक्षेत दोन इलेक्ट्रॉन असतात, तर ऑक्सिजन (O) च्या बाह्य कक्षेत सहा इलेक्ट्रॉन असतात. ऑक्सिजनला स्थिरConfiguration मिळवण्यासाठी दोन इलेक्ट्रॉनची गरज असते. कॅल्शियम आपले दोन इलेक्ट्रॉन ऑक्सिजनला देऊन स्वतः धन आयन (Ca²⁺) बनतो आणि ऑक्सिजन ऋण आयन (O²⁻) बनतो. या आयनांमधील स्थिर विद्युत आकर्षणामुळे (electrostatic attraction) रासायनिक बंध तयार होतो, ज्यामुळे कॅल्शियम ऑक्साइड (CaO) तयार होते आणि दोन्ही अणू स्टेबल ऑक्टेट प्राप्त करतात.

बरोबर उत्तर म्हणजे आयसोटोनस्, कारण आयसोटोनस् म्हणजेच अशा अणुंची जोडी ज्यांचे अणुक्रमांक आणि अणु वस्तुमान विविध असले तरी न्यूट्रॉनची संख्या समान असते.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. समस्थानिक म्हणजेच अशा अणुंची जोडी ज्यांचे अणुक्रमांक समान असतात, त्यामुळे न्यूट्रॉन आणि प्रोटॉनची संख्या समान असते. समभारिक हा शब्द सामान्यतः अणुंच्या तुकड्यांच्या समानतेसाठी वापरला जातो, जो या संदर्भात लागू होत नाही. "वरीलपैकी एकही नाही" हा पर्याय योग्य नाही, कारण आयसोटोनस् हा योग्य पर्याय आहे. त्यामुळे, आयसोटोनस् हा एकमेव बरोबर पर्याय आहे.

बोहर हे बरोबर उत्तर आहे कारण त्याच्या अणूच्या मॉडेलमध्ये इलेक्ट्रॉनचा कोनीय संवेग h/π या परिमाणाचा अविभाज्य गुणक असतो. बोहरच्या मॉडेलने अणूच्या संरचनेला क्रांतिकारी दृष्टिकोन दिला, ज्यामुळे इलेक्ट्रॉनच्या कक्षांमध्ये स्थिरता साधता आली.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. रूदरफोर्थने अणूच्या केंद्रात प्रोटॉन असलेल्या मॉडेलचा प्रस्ताव दिला, परंतु त्यात इलेक्ट्रॉनच्या संवेगाबद्दल काही विशिष्टता दिलेली नाही. डाल्टनने अणूंच्या मूलभूत सिद्धांताची मांडणी केली, पण त्याच्या मॉडेलमध्ये इलेक्ट्रॉनचा कोनीय संवेगाचा विचार केलेला नाही. फर्मीचा काम मुख्यत्वे क्वांटम यांत्रिकीवर आधारित आहे, परंतु त्याने बोहरच्या अणू मॉडेलमध्ये विचारलेल्या संवेगाच्या विशिष्टतेवर थेट काम केलेले नाही. त्यामुळे, बोहर हा योग्य पर्याय आहे.

दवबिंदू हा योग्य पर्याय आहे कारण दवबिंदू म्हणजेच तापमान ज्यावर हवा बाष्पाने संतृप्त होते. यावेळी वायुमंडलातील आर्द्रता 100% असते, ज्यामुळे पाण्याचे बाष्प द्रवात रूपांतरित होते.

गोठण बिंदू हा पाण्याचा ठोस अवस्थेत रूपांतरित होण्याचा तापमान आहे, जो दवबिंदूच्या संकल्पनेशी संबंधित नाही. द्रवणांक म्हणजेच पदार्थाचे द्रव अवस्थेत रूपांतर होण्याचे तापमान, जे दवबिंदूपेक्षा भिन्न आहे. उत्कलनांक म्हणजेच द्रवाच्या बाष्पात रूपांतरित होण्याचे तापमान, जे बाष्पीभवनाशी संबंधित आहे, पण दवबिंदूच्या अर्थाशी थेट संबंध नाही. त्यामुळे, दवबिंदू हा योग्य पर्याय आहे.

आम्ल पर्जन्यासाठी नायट्रोजन डायऑक्साइड (NO2) आणि सल्फर डायऑक्साइड (SO2) हे वायू जबाबदार असतात. हे दोन्ही वायू वातावरणातील पाण्यासोबत रासायनिक क्रिया करतात. या क्रियेतून सल्फ्युरिक ऍसिड (H2SO4) आणि नायट्रिक ऍसिड (HNO3) तयार होतात. हे ऍसिड पावसाच्या पाण्यात मिसळून आम्ल पर्जन्य तयार करतात. कार्बन डायऑक्साइड (CO2) आणि मिथेन (CH4) हे ग्रीनहाऊस वायू आहेत, जे जागतिक तापमान वाढीस कारणीभूत ठरतात. हायड्रोजन सल्फाइड (H2S) हा विषारी वायू आहे, ज्यामुळे दुर्गंध येतो, पण तो आम्ल पर्जन्यासाठी थेट जबाबदार नाही.

बरोबर उत्तर हेन्री बेक्वेरल आहे, कारण त्याने 1896 मध्ये किरणोत्सराचा शोध लावला. त्याच्या प्रयोगांमुळे रेडिओधर्मी पदार्थांचा गुणधर्म समजून घेण्यात मदत झाली.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. मारी क्युरीने रेडियम आणि पोलोनियम यांच्यावर संशोधन केले, परंतु ती किरणोत्सराचा शोध लावणारी व्यक्ती नव्हती. रूदरफोर्डने अणूच्या संरचनेवर काम केले आणि त्याने रेडिओधर्मीय कणांचे गुणधर्म समजून घेतले, परंतु तो शोधकर्ता नाही. आइनस्टाईनने सापेक्षता सिद्धांत विकसित केला, ज्याचा किरणोत्सरावर थेट परिणाम नाही. त्यामुळे, हेन्री बेक्वेरल हा सही पर्याय आहे.

पेट्रोलियमच्या शुद्धीकरणामध्ये धुण्याचा सोडा वापरला जातो. धुण्याचा सोडा (Sodium Carbonate) हा एक रासायनिक संयुग असून तो अशुद्ध पेट्रोलियम पदार्थांमधील सल्फर आणि इतर आम्लीय अशुद्धता काढून टाकण्यास मदत करतो. पेट्रोलियम शुद्ध करताना, हे अशुद्ध घटक धुण्याच्या सोड्याबरोबर रासायनिक अभिक्रिया करतात आणि त्यामुळे पेट्रोलियम शुद्ध होते.

बरोबर उत्तर sp³d आहे, कारण फॉस्फरस पेन्टॉक्लोराईड (PCl₅) चा रेणु ट्रिगोनल बायपिरामिडल संरचना दर्शवतो. या संरचनेत फॉस्फरस अणूच्या कक्षांमध्ये एक sp³d संकरण होते, ज्यामुळे पेन्टॉक्लोराईड तयार होतो.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. sp²d² हे चार कक्षांच्या संकरणाचे उदाहरण आहे, जे सहसा ओक्टाहेड्रल संरचना दर्शवते, जी PCl₅ साठी योग्य नाही. sp³d² हे पाच कक्षांच्या संकरणाचे उदाहरण आहे, जे सहसा सहा बंध असलेल्या संरचना दर्शवते, जसे की ओक्टाहेड्रल. sp³ हे चार कक्षांच्या संकरणाचे उदाहरण आहे, जे पेंटागोनल प्लेनर किंवा टेट्राहेड्रल संरचना दर्शवते, जे यामध्ये लागू होत नाही. त्यामुळे, sp³d हा योग्य पर्याय आहे.

वरीलपैकी सर्व हा पर्याय बरोबर आहे कारण प्रदीर्घ आवर्त सारणीत B आणि Si, Li आणि Mg, तसेच Be आणि Al यांच्यात विकर्ण संबंध आढळतो. विकर्ण संबंध म्हणजे कोणत्याही दोन मूलद्रव्यांमध्ये गुणधर्मांच्या संदर्भात एक सुसंगतता असणे, ज्यामुळे त्यांचे गुणधर्म एकमेकांच्या जवळ असतात.

इतर पर्याय चुकीचे नाहीत, परंतु ते सर्व एकत्रितपणे विचारले गेले आहेत. प्रत्येक जोडीत विकर्ण संबंध असल्यामुळे, 'वरीलपैकी सर्व' हा पर्याय योग्य ठरतो. यामुळे, सर्व तीन जोड्या एकत्रितपणे विचारात घेतल्यास, यामध्ये भिन्नतेची एकता दर्शवली जाते. त्यामुळे, या सर्व जोड्या योग्य आहेत आणि 'वरीलपैकी सर्व' हा पर्याय सर्वात योग्य आहे.

या प्रश्नामध्ये 'ग' हा पर्याय चुकीचा आहे. कारण एफ.डब्ल्यू. लिबी यांना 'C-14' (कार्बन डेटिंग) पद्धतीच्या शोधासाठी रसायनशास्त्रातील नोबेल पारितोषिक मिळाले होते, भौतिकशास्त्रातील नाही. कार्बन डेटिंग हे एक तंत्र आहे, ज्याद्वारे कोणतीही वस्तू किती जुनी आहे हे ठरवता येते. त्यामुळे पुरातत्वशास्त्रामध्ये या पद्धतीचा उपयोग केला जातो. लिबी यांच्या योगदानाला रसायनशास्त्रातील सर्वोच्च पुरस्काराने सन्मानित करण्यात आले.

आधुनिक आवर्तसारणीमध्ये मूलद्रव्यांची मांडणी त्यांच्या अणुअंकानुसार केली जाते. अणुअंक म्हणजेच त्या मूलद्रव्याच्या अणूमध्ये असलेल्या प्रोटॉनची संख्या, जी त्याच्या रासायनिक गुणधर्मांवर प्रभाव टाकते.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. अणुवस्तुमान हा घटक अणूच्या एकूण वस्तुमानाशी संबंधित आहे, परंतु त्यावर आवर्तसारणीतील मांडणी आधारलेली नाही. न्यूट्रॉनची संख्या मूलद्रव्याच्या अणूच्या स्थिरतेसाठी महत्त्वाची असली तरी ती आवर्तसारणीच्या मांडणीत वापरली जात नाही. गुणधर्म हा मूलद्रव्याच्या रासायनिक आणि भौतिक गुणांचा संदर्भ देतो, पण तो मांडणीसाठी प्राथमिक आधार नाही. त्यामुळे बरोबर उत्तर अणुअंक आहे.

अणु अंक म्हणजे अणु केंद्रकातील प्रोटॉन्सची संख्या, हे विधान योग्य आहे. अणु वस्तुमान म्हणजे अणु केंद्रकातील प्रोटॉन्स आणि न्यूट्रॉन्सची एकूण संख्या, हे विधान देखील योग्य आहे. त्यामुळे, दोन्ही विधानं योग्य आहेत, त्यामुळे 'दोन्ही नाहीत' हा पर्याय बरोबर आहे.

'फक्त अ' हा पर्याय चुकीचा आहे कारण अणु अंकाचे स्पष्टीकरण योग्य आहे. 'फक्त ब' हा पर्याय देखील चुकीचा आहे कारण अणु वस्तुमानाचे स्पष्टीकरण योग्य आहे. 'दोन्ही अ आणि ब' हा पर्याय देखील चुकीचा आहे कारण दोन्ही विधानं योग्य आहेत. त्यामुळे, योग्य उत्तर 'दोन्ही नाहीत' आहे.

ऑक्सिडिकरण-क्षपण अभिक्रिया (Redox reaction) मध्ये ऑक्सिडेशन आणि रिडक्शन या दोन्ही प्रक्रिया एकाच वेळी होतात.

a) 2Mg + O2 -> 2MgO या अभिक्रियेत मॅग्नेशियमचे (Mg) ऑक्सिडेशन होते कारण तो ऑक्सिजनशी (O2) संयोग करतो आणि मॅग्नेशियम ऑक्साइड (MgO) तयार होते. ऑक्सिजनचे रिडक्शन होते कारण त्याची ऑक्सिडेशन अवस्था कमी होते.

b) MnO2 + 4HCl -> MnCl2 + 2H2O + Cl2 या अभिक्रियेत मॅंगनीज डायऑक्साइड (MnO2) चे रिडक्शन होते कारण त्याची ऑक्सिडेशन अवस्था कमी होते, तर हायड्रोक्लोरिक ऍसिड (HCl) मधील क्लोरीनचे ऑक्सिडेशन होते आणि क्लोरीन वायू (Cl2) तयार होतो.

c) 2Na + Cl2 -> 2NaCl या अभिक्रियेत सोडियमचे (Na) ऑक्सिडेशन होते कारण तो क्लोरीनशी (Cl2) संयोग करतो आणि सोडियम क्लोराईड (NaCl) तयार होते. क्लोरीनचे रिडक्शन होते कारण त्याची ऑक्सिडेशन अवस्था कमी होते.

d) 2NaBr + H2O2 -> 2NaOH + Br2 या अभिक्रियेत सोडियम ब्रोमाइड (NaBr) मधील ब्रोमीनचे (Br) ऑक्सिडेशन होते आणि ब्रोमीन वायू (Br2) तयार होतो, तर हायड्रोजन पेरॉक्साइड (H2O2) चे रिडक्शन होते.

या सर्व अभिक्रिया redox reaction च आहेत कारण त्यामध्ये ऑक्सिडेशन आणि रिडक्शन दोन्ही प्रक्रिया एकाच वेळी घडतात.

CnH2n हे अल्कीन या हायड्रोकार्बनचे सामान्य सूत्र आहे. अल्कीन हे असंपृक्त (unsaturated) हायड्रोकार्बन आहेत, ज्यात कार्बन-कार्बन दुहेरी बंध (double bond) असतो. या दुहेरी बंधामुळे, अल्केनच्या तुलनेत अल्कीनमध्ये दोन हायड्रोजन अणू कमी असतात. उदाहरणार्थ, इथेन (C2H6) हा एक अल्केन आहे, तर इथीन (C2H4) हा अल्कीन आहे. इथीनमध्ये दोन कार्बन अणू आणि चार हायड्रोजन अणू असल्यामुळे ते CnH2n या सामान्य सूत्राचे पालन करते.

अणु हा विद्युतभार दृष्ट्या उदासीन असतो, हे विधान योग्य आहे. कारण अणूमध्ये समतोल प्रमाणात धनात्मक आणि ऋणात्मक चार्ज असतात, ज्यामुळे त्याचा एकूण विद्युतभार शून्य होतो.

दूसऱ्या विधानात केंद्रकाभोवती फिरणाऱ्या सर्व इलेक्ट्रॉनचा ऋण विद्युतभार व केंद्रकावरील ऋण भार समान असतो, हे अयोग्य आहे. कारण केंद्रकावर धनात्मक चार्ज असतो, जो इलेक्ट्रॉनच्या ऋणात्मक चार्जच्या तुलनेत असमान असतो. त्यामुळे, इलेक्ट्रॉनच्या संख्येने केंद्रकाच्या चार्जला संतुलित केले तरीही, त्यांच्या चार्जमध्ये समानता असणे शक्य नाही.

त्यामुळे, योग्य उत्तर 'अ बरोबर, ब चूक' आहे.

हिऱ्यामध्ये कार्बनचा प्रत्येक अणू इतर चार कार्बन अणूंशी सहसंयुज बंधांनी जोडलेला असतो. ही रचना नियमित चतुष्फलकीय (tetrahedral) असते. या रचनेत प्रत्येक कार्बन अणू टेट्राहेड्रॉनच्या केंद्रस्थानी असतो आणि इतर चार कार्बन अणू टेट्राहेड्रॉनच्या कोपऱ्यांवर असतात. ही रचना हिऱ्याला अत्यंत कठीण आणि मजबूत बनवते.

बरोबर पर्याय म्हणजे न्यूट्रॉन आणि प्रोटॉनची बेरीज दोन्ही अणूंमध्ये सारखी असेल. आयसोबार म्हणजे दोन अणू ज्यांची अणु वस्तुमान (mass number) सारखी असते, म्हणजेच न्यूट्रॉन आणि प्रोटॉनची बेरीज समान असते. यामुळे दोन्ही अणू समान अणु वस्तुमानाचे असतात, जरी त्यांच्या प्रोटॉन किंवा न्यूट्रॉनची संख्या भिन्न असू शकते.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत कारण प्रोटॉनची संख्या सारखी असली तर ती आयसोबर नसते; ती आयसो टोप (isotopes) होईल. न्यूट्रॉनची संख्या सारखी असली तरी अणु वस्तुमान समान होणार नाही, त्यामुळे हा पर्याय देखील योग्य नाही. न्यूट्रॉन आणि प्रोटॉनची बेरीज असमान असल्यास, त्या अणूंची अणु वस्तुमान समान होणार नाही, त्यामुळे हा पर्याय देखील अयोग्य आहे.

कार्बन टेट्राक्लोराईडच्या (CCl4) रेणूतील कार्बन अणू हा चार क्लोरीन अणूंनी नियमित टेट्राहेड्रल आकारात वेढलेला असतो. या संरचनेत, प्रत्येक कार्बन-क्लोरीन (C-Cl) बंध ध्रुवीय (polar) असतो कारण क्लोरीन कार्बनपेक्षा अधिक विद्युतऋणात्मक (electronegative) आहे. त्यामुळे प्रत्येक C-Cl बंधाच्या दिशेने एक द्विध्रुव आघूर्ण (dipole moment) तयार होते. परंतु, नियमित टेट्राहेड्रल आकारामुळे, या चारही द्विध्रुव आघूर्णांचे परिणाम एकमेकांना संतुलित करतात. परिणामी, रेणूतील एकूण द्विध्रुव आघूर्ण शून्य होते.

बरोबर पर्याय "अ, ब आणि क" आहे कारण सर्व तीन विधानं पाण्याच्या थेंबांच्या गुणधर्मांबद्दल योग्य माहिती देतात.

पहिलं विधान पृष्ठताणाच्या प्रभावामुळे पाण्याच्या थेंबाचा गोलाकार आकार स्पष्ट करते. पृष्ठताणामुळे थेंबांचा आकार गोलसर होतो कारण ते त्यांचा पृष्ठभाग कमी करण्याचा प्रयत्न करतात.

दुसऱ्या विधानात गुरूत्वाकर्षण नसतानाही थेंबाचा आकार गोल असतो हे सांगितले आहे, जे पृष्ठताणामुळेच शक्य आहे.

तिसरे विधान पाण्याचे वस्तुमान ताणले गेल्यास थेंब तयार होतात हे दर्शवते, जे पाण्याच्या प्रवाहामध्ये योग्य आहे.

त्यामुळे सर्व तीन विधानं योग्य आहेत.

सोडियम बायकार्बोनेट (Sodium bicarbonate) हे केक आणि पाव हलके व सछिद्र बनवण्यासाठी वापरले जाते. याला बेकिंग सोडा (Baking soda) असेही म्हणतात. बेकिंग सोडा उष्णतेच्या सानिध्यात कार्बन डायऑक्साईड वायू (Carbon dioxide gas) निर्माण करतो. हा वायू पिठात मिसळून त्याला फुगवतो, ज्यामुळे केक आणि पाव हलके आणि सछिद्र बनतात.

फक्त अ आणि क हा पर्याय बरोबर आहे कारण आयर्न कार्बोनिल आणि टेट्राइथाईल लेड या दोन्ही संयुगांचा उपयोग "अॅन्टीनॉक" म्हणून केला जातो. आयर्न कार्बोनिल इंधनाच्या गुणवत्तेला सुधारण्यासाठी वापरला जातो, ज्यामुळे इंधन जास्त प्रभावीपणे जळते. टेट्राइथाईल लेड देखील इंधनात अॅन्टीनॉक एजंट म्हणून कार्य करते, जे इंधनाच्या जळण्याच्या प्रक्रियेत ध्वनी कमी करते.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. हाइड्रोजन परऑक्साइड अॅन्टीनॉक एजंट म्हणून वापरला जात नाही, तर तो एक ऑक्सिडायझर आहे. कॅल्शियम क्लोराईड देखील इंधनामध्ये अॅन्टीनॉक म्हणून उपयोगात येत नाही; तो मुख्यतः द्रवतेजक म्हणून वापरला जातो. त्यामुळे फक्त अ आणि क हा पर्याय योग्य आहे.

डेटॉलमध्ये क्लोरोझायलेनॉल हा मुख्य घटक असतो. क्लोरोझायलेनॉल एक अँटीसेप्टिक (antiseptic) आहे, म्हणजेच ते सूक्ष्मजंतूंची वाढ थांबवते किंवा त्यांना मारून टाकते. डेटॉल हे त्वचेवरील जखमा आणि इतर प्रकारच्या संसर्गांवर उपचार करण्यासाठी वापरले जाते. क्लोरोझायलेनॉलमुळे सूक्ष्मजंतूंच्या पेशींमधील आवश्यक प्रथिने निष्क्रिय होतात आणि त्यामुळे ते नष्ट होतात.

तुरटीचा उपयोग रक्त प्रवाह थांबवण्यासाठी करतात, कारण तुरटीमध्ये रक्त गोठवणारे गुणधर्म असतात. जेव्हा तुरटी त्वचेवर लावली जाते, तेव्हा ती रक्तवाहिन्या आकुंचन पावण्यास मदत करते. यामुळे रक्तस्त्राव कमी होतो किंवा थांबतो. या गुणधर्मामुळेच तुरटीचा उपयोग लहान जखमांवर किंवा दाढी करताना झालेल्या Cuts वर करतात.

अँटिमनी हे योग्य उत्तर आहे, कारण 'Sb' हे ॲन्टिमनी या मूलद्रव्याचे रासायनिक प्रतीक आहे. ॲन्टिमनी एक धातू आहे आणि त्याचा उपयोग विविध औद्योगिक कामांमध्ये होतो. हे मूलद्रव्य नैसर्गिकरित्या आढळते आणि त्याचे अनेक उपयोग आहेत. 'Stibium' या लॅटिन नावावरून 'Sb' हे चिन्ह घेण्यात आले आहे.

शुद्ध हिरा हा विजेचा दुर्वाहक असतो. हिऱ्यामध्ये कार्बनचे अणू सहसंयुज बंधाने (covalent bonds) जोडलेले असतात आणि प्रत्येक कार्बन अणू चार इतर कार्बन अणूंशी जोडलेला असतो. त्यामुळे, हिऱ्यामध्ये मुक्त इलेक्ट्रॉन नसतात. विद्युत वहनासाठी मुक्त इलेक्ट्रॉनची आवश्यकता असते. मुक्त इलेक्ट्रॉन नसल्यामुळे हिरा विजेचा प्रवाह स्वतःमधून वाहू देत नाही.

पाण्याचे असंगत आचरण म्हणजे पाण्याचे तापमान 0°C पासून 4°C पर्यंत वाढविल्यास ते आंकुचन पावते, त्यामुळे 'आंकुचन पावते' हा पर्याय योग्य आहे. पाण्याचे तापमान 0°C ते 4°C दरम्यान वाढल्यास, त्याचे घनत्व वाढते आणि त्यामुळे पाणी आकुचन पावते.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. 'प्रसरण पावते' हा पर्याय योग्य नाही कारण पाण्याचे तापमान या श्रेणीत वाढल्यास त्याचे घनत्व कमी होत नाही. 'काहीच बदल होत नाही' हा पर्याय देखील चुकीचा आहे कारण पाण्याच्या तापमानात बदल झाल्यास त्याचे भौतिक गुणधर्म बदलतात. 'सुरुवातीला आंकुचन पावते व नंतर प्रसरण पावते' हा पर्यायही चुकीचा आहे कारण 4°C पर्यंत पाणी फक्त आकुचन पावते आणि त्यानंतरच प्रसरण सुरू होते.

नैसर्गिक रबर हा आइसोप्रीनचा पॉलिमर आहे. आइसोप्रीन (Isoprene) हे एक पाच कार्बन atoms असलेले संयुग आहे, ज्यामध्ये दोन कार्बन atoms च्या मध्ये दुहेरी बंध (double bond) असतो. नैसर्गिक रबर तयार होण्याच्या प्रक्रियेत आइसोप्रीनचे अनेक रेणू एकत्र येऊन एक मोठी साखळी तयार करतात, ज्याला पॉलिमर म्हणतात. या साखळीमुळे रबराला लवचिकता आणि ताण सहन करण्याची क्षमता मिळते.

बरोबर उत्तर म्हणजे औष्णिक न्यूट्रॉन, कारण औष्णिक न्यूट्रॉन कमी ऊर्जा स्तरावर कार्यरत असतात, जो साधारणतः 0.025 इलेक्ट्रॉन व्होल्ट आहे. हे न्यूट्रॉन थर्मल ऊर्जा स्तरावर असतात आणि अणुंच्या रासायनिक प्रतिक्रियांमध्ये महत्त्वाची भूमिका बजावतात.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. एपिथर्मल न्यूट्रॉन उच्च ऊर्जा स्तरावर असतात, त्यामुळे ते 0.025 इलेक्ट्रॉन व्होल्टच्या श्रेणीत येत नाहीत. वेगवान न्यूट्रॉन देखील उच्च वेगाने असतात आणि ऊर्जा स्तर खूप जास्त असतो, त्यामुळे ते योग्य नाहीत. मंद न्यूट्रॉन म्हणजे कमी वेगाचे असले तरी ते 0.025 इलेक्ट्रॉन व्होल्टच्या श्रेणीत नाहीत. त्यामुळे, औष्णिक न्यूट्रॉन हा योग्य पर्याय आहे.

पहिलं विधान बरोबर आहे कारण आपल्या पोटात हायड्रोक्लोरिक ऍसिड ( hydrochloric acid ) तयार होतं आणि ते अन्न पचनासाठी खूप महत्त्वाचं असतं. जेव्हा अपचन होतं, तेव्हा पोटात जास्त ऍसिड तयार होतं आणि त्यामुळे पोट दुखायला लागतं आणि अस्वस्थ वाटतं.

दुसरं विधान चुकीचं आहे कारण मॅग्नेशियम हायड्रॉक्साइड (मिल्क ऑफ मॅग्नेशिया) हे अँटासिड (antacid) आहे, अनॅलजेसिक (analgesic) नाही. अँटासिड म्हणजे जे ऍसिडिटी कमी करतं आणि अनॅलजेसिक म्हणजे जे वेदना कमी करतं. त्यामुळे मॅग्नेशियम हायड्रॉक्साइड वेदना कमी करण्यासाठी नाही, तर ऍसिडिटी कमी करण्यासाठी वापरतात.

मिथिओनाइन आणि सिस्टीन ही अमिनो आम्ले गंधक (सल्फर) या पोषणमूलद्रव्यापासून बनलेली आहेत. या दोन्ही अमिनो आम्लांच्या रासायनिक संरचनेत सल्फरचा (गंधकाचा) समावेश असतो. मिथिओनाइन हे प्रथिन संश्लेषणासाठी आवश्यक आहे, तर सिस्टीन प्रथिन संरचनेत महत्त्वाची भूमिका बजावते. सल्फरमुळे या अमिनो आम्लांना विशिष्ट गुणधर्म मिळतात, जे इतर अमिनो आम्लांमध्ये आढळत नाहीत.

ऍसेटिक ऍसिडच्या पाण्यातील द्रावणाला व्हिनेगर म्हणतात. व्हिनेगर हे एक सामान्य घरगुती उत्पादन आहे. ऍसेटिक ऍसिड हे व्हिनेगरचा मुख्य घटक आहे, जे त्याला विशिष्ट आंबट चव आणि वास देते. व्हिनेगरमध्ये ऍसेटिक ऍसिडचे प्रमाण सामान्यतः ५-८% असते. किण्वन प्रक्रियेद्वारे इथेनॉलपासून ऍसेटिक ऍसिड तयार होते. त्यामुळे ऍसेटिक ऍसिड हे योग्य उत्तर आहे.

जर एखाद्या द्रावणाचा pH 7 असेल, तर ते द्रावण उदासीन असते. pH स्केल 0 ते 14 पर्यंत असतो. 7 हा pH neutral मानला जातो. 7 पेक्षा कमी pH म्हणजे द्रावण आम्लधर्मी (acidic) आहे, तर 7 पेक्षा जास्त pH म्हणजे द्रावण अल्कधर्मी (alkaline) आहे. त्यामुळे pH 7 असणारे द्रावण आम्लधर्मी किंवा अल्कधर्मी नसून ते उदासीन असते.

ज्या पदार्थाचे रेणू सूत्र C2H5OH आहे, त्याला इथेनॉल, इथिल अल्कोहोल आणि स्पिरिट या तिन्ही नावांनी ओळखले जाते. इथेनॉल हे त्याचे रासायनिक नाव आहे, जे आंतरराष्ट्रीय स्तरावर वापरले जाते. इथिल अल्कोहोल हे त्याचे सामान्य नाव आहे, जे अनेकदा व्यवहारात उपयोगात येते. स्पिरिट हे देखील इथेनॉलसाठी वापरले जाणारे एक प्रचलित नाव आहे, विशेषतः ते ज्वलनशील असल्याने. त्यामुळे, C2H5OH असलेले संयुग या तिन्ही नावांनी ओळखले जाते.

एकेरी बंध हे योग्य उत्तर आहे. संतृप्त हाइड्रोकार्बन म्हणजे अल्केन. अल्केनमध्ये कार्बन अणू एकमेकांशी फक्त एकेरी बंधाने जोडलेले असतात. या बंधांमध्ये कार्बन अणू प्रत्येकी चार सिंगल बॉन्ड तयार करतात आणि हायड्रोजन अणूंसोबत संयोग साधतात. दुहेरी किंवा तिहेरी बंध असणारे हाइड्रोकार्बन असंतृप्त (unsaturated) असतात, जे अल्कीन आणि अल्काइनमध्ये आढळतात. आयनिक बंध सहसा कार्बनमध्ये नसतात, कारण कार्बन सहसंयुज बंध (covalent bonds) तयार करतो.

पॉलिफेनॉल ऑक्सिडेज हे फळे आणि भाज्यांमध्ये होणाऱ्या एन्झायमेटिक ब्राउनिंगसाठी (enzymatic browning) जबाबदार असते. जेव्हा फळे किंवा भाज्या कापल्या जातात किंवा त्यांना इजा होते, तेव्हा त्यातील पॉलिफेनॉल ऑक्सिडेज हवेतील ऑक्सिजनच्या संपर्कात येते. यामुळे ऑक्सिडेशनची प्रक्रिया सुरू होते. या प्रक्रियेत, फळे आणि भाज्यांमध्ये असलेले फिनोलिक संयुगे (phenolic compounds) क्विनोनमध्ये (quinones) रूपांतरित होतात. हे क्विनोन पुढे एकमेकांशी रासायनिक क्रिया करून मेलॅनिन नावाचे तपकिरी रंगाचे पिगमेंट तयार करतात, ज्यामुळे फळांना आणि भाज्यांना तपकिरी रंग येतो.

तीव्र आम्लाचा कॉconjugate base नेहमी कमकुवत असतो. तीव्र आम्ल म्हणजे जे जलीय द्रावणात पूर्णपणे विभाजित होते आणि मोठ्या प्रमाणात H+ आयन (प्रोटॉन) दान करते. त्यामुळे, त्याचा कॉconjugate base प्रोटॉन स्वीकारण्याची क्षमता कमी असलेला, म्हणजेच कमकुवत असतो.

कमकुवत आम्लाचा कॉconjugate base तीव्र असतो. कमकुवत आम्ल जलीय द्रावणात पूर्णपणे विभाजित होत नाही, म्हणजेच ते कमी प्रमाणात H+ आयन दान करते. त्यामुळे, त्याच्या कॉconjugate base मध्ये प्रोटॉन स्वीकारण्याची तीव्र प्रवृत्ती असते, ज्यामुळे तो तीव्र बेस बनतो.

पाण्यात क्लोरीन मिसळण्याचे मुख्य कारण म्हणजे जंतूंचे निर्मूलन करणे. क्लोरीन एक प्रभावी जंतुनाशक आहे. ते पाण्यातील हानिकारक सूक्ष्मजंतू आणि जीवाणू नष्ट करते, ज्यामुळे पाणी पिण्यासाठी सुरक्षित होते. क्लोरीन पाण्यातील रोग निर्माण करणारे सूक्ष्मजीव मारून टाकते आणि त्यामुळे जलजन्य रोगांचा प्रसार रोखला जातो. पाण्याच्या शुद्धतेसाठी आणि आरोग्यासाठी क्लोरीनचा वापर महत्त्वाचा आहे.

टेट्राहेड्रल [Ni(CO)4] जटिलामध्ये विजोड इलेक्ट्रॉनची संख्या 0 आहे, त्यामुळे हा पर्याय योग्य आहे.

निकल (Ni) चा ऑक्सिडेशन स्थिती 0 असते, कारण तो CO सह जटिल बनवतो, ज्यामध्ये CO एक मजबूत लिगँड आहे. CO लिगँड कोणतेही विजोड इलेक्ट्रॉन देत नाही, त्यामुळे विजोड इलेक्ट्रॉनची संख्या शून्य आहे.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत कारण 1, 2, किंवा 3 विजोड इलेक्ट्रॉनची संख्या दर्शवितात, जे या जटिलाच्या संरचनात्मक गुणधर्मांशी सुसंगत नाही. CO च्या उपस्थितीत, Nickel च्या ऑक्सिडेशन स्थितीमुळे विजोड इलेक्ट्रॉनची संख्या शून्य राहते, ज्यामुळे '0' हा पर्याय खरा ठरतो.

द्रावणाचा pH 1 पासून 4 पर्यंत वाढवणे म्हणजे त्याची आम्लता कमी करणे होय. pH स्केल हे आम्ल आणि क्षार दर्शवते. pH स्केलवर 7 neutral असते, 7 पेक्षा कमी pH म्हणजे आम्ल आणि 7 पेक्षा जास्त pH म्हणजे क्षार. pH 1 म्हणजे तीव्र आम्ल आणि pH 4 म्हणजे कमी आम्ल. द्रावणाचा pH वाढतो, म्हणजेच H+ आयनांची (ions) तीव्रता कमी होते, कारण H+ आयन हे आम्लतेचे दर्शक आहेत. त्यामुळे, pH वाढल्यास H+ आयनांची संख्या कमी होते.

बरोबर उत्तर 1.51 eV आहे कारण अणुकेंद्रकाच्या उर्जेच्या स्तरांचा फॉर्म्युला -13.6 Z²/n² वापरला जातो. येथे, Z म्हणजे अणुकेंद्रकाची संख्या आणि n म्हणजे भ्रमणकक्षेचा क्रमांक. दिलेल्या प्रश्नात, दुसऱ्या कक्षेत इलेक्ट्रॉनची उर्जा 3.4 eV आहे.

दुसऱ्या कक्षेत उर्जा 3.4 eV असल्याने तिसऱ्या कक्षेत उर्जा -13.6 eV/3² = -13.6/9 = -1.51 eV असेल.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत कारण 1.51 J हे ऊर्जा युनिट नाही, तर जूल्समध्ये असलेल्या उर्जेचे मूल्य आहे. 3.4 eV हा दुसऱ्या कक्षेतच आहे आणि 13.6 eV हा पहिल्या कक्षेतील उर्जा आहे. त्यामुळे, योग्य उत्तर 1.51 eV आहे.

दिलेल्या विधानांनुसार, दोन्ही विधाने योग्य नाहीत.

पहिलं विधान आहे बेकिंग सोड्याबद्दल. बेकिंग सोडा हा सोडियम बायकार्बोनेट (Sodium Bicarbonate) असतो, सोडियम कार्बोनेट नाही. सोडियम कार्बोनेट वॉशिंग सोडा असतो. त्यामुळे पहिलं विधान चुकीचं आहे.

दुसरं विधान वॉशिंग सोड्याबद्दल आहे. वॉशिंग सोडा हा सोडियम कार्बोनेट डेकाहायड्रेट (Sodium Carbonate Decahydrate) असतो, सोडियम हायड्रोजन कार्बोनेट नाही. सोडियम हायड्रोजन कार्बोनेट बेकिंग सोडा असतो. त्यामुळे दुसरं विधान सुद्धा चुकीचं आहे.

लिथीअम आणि मॅग्नेशिअम यांची जोडी 'डायगोनल रिलेशनशिप' म्हणून योग्य आहे कारण या दोन्ही मूलद्रव्यांचे रासायनिक आणि भौतिक गुणधर्म एकमेकांशी संबंधित आहेत. लिथीअम एक अल्कली धातू आहे, तर मॅग्नेशिअम एक अल्कली-इर्थ मेटल आहे. दोन्ही धातूंचे आकार, इलेक्ट्रोनिक संरचना आणि गुणधर्म यांमध्ये साम्य आहे, ज्यामुळे त्यांच्यातील संबंध स्पष्ट होतो.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. लिथीअम आणि बेरेलियम यांमध्ये काही गुणधर्म साम्य असले तरी ते डायगोनल रिलेशनशिपमध्ये येत नाहीत. लिथीअम आणि झिंक यांच्यातील संबंध कमी आहे, कारण झिंक एक ट्रांझिशन मेटल आहे. लिथीअम आणि सल्फर यांमध्ये कोणतीही डायगोनल रिलेशनशिप नाही, कारण सल्फर एक नॉन-मेटल आहे. त्यामुळे बरोबर उत्तर लिथीअम आणि मॅग्नेशिअम आहे.

सिलीकॉन हे धातूसदृश्य आहे, कारण ते धातू आणि अधातू दोघांचेही गुणधर्म दर्शवते. धातूसदृश्य मूलद्रव्ये semiconductor म्हणूनही ओळखली जातात. सिलीकॉन हे सामान्य तापमानाला विद्युतरोधक असते, परंतु विशिष्ट परिस्थितीत ते विद्युत वाहक बनते. या गुणधर्मामुळे सिलीकॉनचा उपयोग इलेक्ट्रॉनिक उपकरणे, जसे की कंप्यूटर चिप्स बनवण्यासाठी मोठ्या प्रमाणावर केला जातो.

ट्रिटीयमचा अणूक्रमांक 01 आहे, कारण ट्रिटीयम हायड्रोजनचा एक समस्थानिक आहे आणि त्यामध्ये एक प्रोटॉन आणि दोन न्यूट्रॉन असतात. अणूक्रमांक हा प्रोटॉनच्या संख्येवर आधारित असतो, त्यामुळे ट्रिटीयमचा अणूक्रमांक 1 आहे.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. 03 हा अणूक्रमांक लिथियमसाठी आहे, ज्यामध्ये तीन प्रोटॉन असतात. 04 हा अणूक्रमांक बेरिलियमसाठी आहे, ज्यामध्ये चार प्रोटॉन असतात. 02 हा अणूक्रमांक ड्यूटेरियमसाठी आहे, जो हायड्रोजनचा दुसरा समस्थानिक आहे, ज्यामध्ये एक प्रोटॉन आणि एक न्यूट्रॉन असतो. त्यामुळे, ट्रिटीयमचा अणूक्रमांक 01 आहे.

शुद्ध पदार्थ म्हणजे एकच प्रकारचे कण असलेले पदार्थ. लोह एक धातू आहे आणि यामध्ये फक्त लोहाचे कण असतात, त्यामुळे हा पर्याय योग्य आहे.

पेट्रोल, गाईचे दूध आणि समुद्राचे पाणी हे मिश्रण आहेत. पेट्रोलमध्ये विविध हायड्रोकार्बन असतात, त्यामुळे ते शुद्ध पदार्थ नाही. गाईचे दूध देखील विविध पोषक तत्वांचा समावेश करीत असल्याने ते मिश्रण आहे. समुद्राचे पाणी तर खारट आणि विविध खनिजे असलेले आहे, ज्यामुळे ते देखील शुद्ध पदार्थ म्हणून गणले जात नाही.

म्हणजेच, फक्त लोह हा शुद्ध पदार्थ आहे, म्हणून योग्य पर्याय "अ फक्त" आहे. इतर सर्व पर्याय चुकीचे आहेत कारण ते मिश्रण आहेत.

पोटॅशियम (K) या धातूचे निष्कर्षण त्याच्या क्षाराच्या पाण्यातील द्रावणापासून करता येत नाही. याचे कारण म्हणजे पोटॅशियम हा अत्यंत क्रियाशील (reactive) धातू आहे. तो पाण्यासोबत अत्यंत वेगाने अभिक्रिया करतो. त्यामुळे, जर पोटॅशियमच्या क्षाराचे पाण्यातील द्रावण वापरले, तर पोटॅशियम आयन (ions) पाण्यात विरघळतील आणि धातू मिळवण्यासाठी विद्युत अपघटन (electrolysis) करणे आवश्यक असते. विद्युत अपघटन प्रक्रियेत, पाण्याचे अपघटन होऊन हायड्रोजन वायू तयार होतो आणि पोटॅशियम धातू मिळवणे अधिक कठीण होते. तांबे (Cu), चांदी (Ag) आणि सोने (Au) हे तुलनेने कमी क्रियाशील असल्याने त्यांचे निष्कर्षण त्यांच्या क्षारांच्या पाण्यातील द्रावणातून करणे शक्य होते.

सही जोडी 6, 2, 3, 4, 5, 1 आहे.

या जोडीमध्ये, गट अ मधील F गट 6 (Sr), P गट 2 (S), D गट 3 (Sb), S गट 4 (Sg), आणि S गट 5 (Sc) यांचे अणुक्रमांक आणि स्थान योग्य प्रकारे जुळले आहेत.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. 2, 6, 5, 4, 5, 1 या पर्यायामध्ये S गटाचा समावेश चुकीचा आहे. 5, 1, 6, 2, 4, 3 या पर्यायात D गटाबद्दल चूक आहे कारण Sb (अँटिमनी) D गटात आहे. 6, 2, 5, 3, 4, 1 या पर्यायात F गटाचा समावेश चुकीचा आहे. त्यामुळे 6, 2, 3, 4, 5, 1 हा पर्याय बरोबर आहे.

द्रव्यमान १ यु च्या ऊर्जेची समतुल्य 931 मेगा इलेक्ट्रॉन व्होल्ट आहे कारण द्रव्यमान-ऊर्जा समवर्तन सूत्र E=mc² वापरून हे प्रमाणित करता येते. १ यु चा द्रव्यमान 1.66 × 10^-27 किलोग्राम आहे. या द्रव्यमानाला c² (स्पीड ऑफ लाइटचा वर्ग) सह गुणाकार केल्यास 931 मेगा इलेक्ट्रॉन व्होल्ट प्राप्त होते.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. 911 मेगा इलेक्ट्रॉन व्होल्ट हा एक कमी मूल्य आहे, जो द्रव्यमानाच्या ऊर्जेसाठी योग्य नाही. 921 मेगा इलेक्ट्रॉन व्होल्ट देखील कमी आहे, त्यामुळे तो चुकीचा आहे. 941 मेगा इलेक्ट्रॉन व्होल्ट हा मूल्य जास्त असल्यामुळे तो द्रव्यमान १ यु च्या ऊर्जेसाठी योग्य नाही. त्यामुळे, बरोबर उत्तर 931 मेगा इलेक्ट्रॉन व्होल्ट आहे.

कार्बन डाय-ऑक्साइड वायू -57° से. तापमानावर थंड केल्यास तो स्थायुरुपात जातो आणि त्याला शुष्क बर्फ असे म्हणतात. शुष्क बर्फ म्हणजेच कार्बन डाय-ऑक्साइडचा ठोस रूप, जो तापमान कमी झाल्यावर तयार होतो.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. नायट्रोजन -210° से. तापमानावर थंड केल्यास स्थायुरुपात येतो, त्यामुळे तो शुष्क बर्फ बनवत नाही. अमोनिया -78° से. तापमानावर थंड केल्यास ठोस रूपात येतो, परंतु त्याला शुष्क बर्फ म्हणत नाही. हीलियम -272° से. तापमानावर स्थायुरुपात येतो, पण त्याची ठोस अवस्था सामान्य तापमानात मोजली जात नाही. त्यामुळे, योग्य उत्तर कार्बन डाय-ऑक्साइड आहे.

पेट्रोलियम हे जीवाश्म इंधन आहे, कारण ते हजारो वर्षांपासून गाडल्या गेलेल्या जैविक पदार्थांपासून तयार होते. वनस्पती आणि प्राणी यांचे अवशेष उच्च दाब आणि उष्णतेमुळे पेट्रोलियममध्ये रूपांतरित होतात. हे इंधन ऊर्जा निर्मितीसाठी वापरले जाते. नैसर्गिक वायू आणि कोळसा हे देखील जीवाश्म इंधनाचे प्रकार आहेत.

साधारण तापमानाला पाणी (H2O) द्रव स्थितीत असण्याचे मुख्य कारण म्हणजे ऑक्सिजनची उच्च विद्युतऋणता आणि हायड्रोजन बंध. ऑक्सिजन हा सल्फर (S), सेलेनियम (Se) आणि टेल्युरियम (Te) पेक्षा अधिक विद्युतऋण आहे. यामुळे H2O मध्ये प्रस्थापित होणारे हायड्रोजन बंध H2S, H2Se आणि H2Te मध्ये तयार होणाऱ्या हायड्रोजन बंधांपेक्षा अधिक শক্তিশালী असतात. पाण्याच्या रेणूंची बहुवारिकता (polymerisation) देखील याला साहाय्यक ठरते. त्यामुळे H2O चे रेणू एकमेकांना अधिक घट्ट धरून ठेवतात, ज्यामुळे ते द्रव स्थितीत राहते. याउलट, H2S, H2Se आणि H2Te मध्ये हायड्रोजन बंध दुर्बळ असल्यामुळे ते वायु स्थितीत आढळतात.

अतिश्रमामुळे स्नायू दुखतात, याचे कारण म्हणजे लॅक्टिक आम्ल. जेव्हा आपण जास्त व्यायाम करतो, तेव्हा स्नायूंना पुरेसा ऑक्सिजन मिळत नाही. त्यामुळे ऊर्जा मिळवण्यासाठी स्नायू अनएरोबिक श्वसन (anaerobic respiration) करतात. या प्रक्रियेत ग्लुकोजचे रूपांतर लॅक्टिक आम्लामध्ये होते. हे लॅक्टिक आम्ल स्नायूंमध्ये जमा होते, ज्यामुळे स्नायू दुखायला लागतात.

बरोबर उत्तर म्हणजे सर. जे.जे. थॉमसन. थॉमसनने 1897 मध्ये इलेक्ट्रॉनचा शोध लावला आणि त्यांनी इलेक्ट्रॉनच्या अस्तित्वाची पुष्टी केली. त्यांच्या प्रयोगात त्यांनी कॅथोड किरणे वापरली आणि इलेक्ट्रॉनच्या द्रव्यमान आणि चार्जचे प्रमाण निर्धारित केले.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. गोल्ड स्टिनने न्यूट्रॉनचा शोध लावला, जो इलेक्ट्रॉनच्या शोधाशी संबंधित नाही. जेम्स चॅडविकने न्यूट्रॉनचा शोध लावला, त्यामुळे त्याचा इलेक्ट्रॉनच्या शोधाशी काहीही संबंध नाही. रुदरफोर्डने अणूच्या संरचनेवर काम केले, परंतु त्याने इलेक्ट्रॉनचा शोध लावला नाही. त्यामुळे या सर्व पर्यायांमुळे बरोबर उत्तर थॉमसनच आहे.

रासायनिक अभिक्रियेत जो पदार्थ प्रत्यक्ष सहभागी न होता केवळ आपल्या उपस्थितीने अभिक्रियेचा वेग वाढवतो, त्याला उत्प्रेरक म्हणतात. उत्प्रेरक स्वतः अभिक्रियेत बदलत नाही, पण तो अभिक्रियेसाठी आवश्यक ऊर्जा कमी करतो, ज्यामुळे अभिक्रिया जलद होते. उत्प्रेरक अभिक्रियेच्या शेवटी पुन्हा तयार होतो आणि तो पुन्हा वापरला जाऊ शकतो.

बरोबर उत्तर म्हणजे मूलद्रव्यांचे अणुअंक, कारण आधुनिक आवर्तसारणी मूलद्रव्यांचे अणुअंक वापरून तयार केलेली आहे. अणुअंकानुसार मूलद्रव्यांची व्यवस्था केली जाते, ज्यामुळे त्यांची रासायनिक आणि भौतिक गुणधर्मे समजून घेणे सोपे होते.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. अष्टकांचे तत्व हे एक वेगळं सिद्धांत आहे, ज्यामुळे मूलद्रव्यांचा वर्गीकरण होत नाही. मूलद्रव्यांचे अणुवस्तुमान हे एक अद्वितीय गुणधर्म आहे परंतु आवर्तसारणीच्या रचनेमध्ये अणुअंकाचं महत्त्व जास्त आहे. मूलद्रव्यांचे त्रिकांचे अस्तित्व हे एक भौतिक गुणधर्म आहे, जो आवर्तसारणीच्या रचनेसाठी आवश्यक नाही. त्यामुळे, बरोबर उत्तर म्हणजे मूलद्रव्यांचे अणुअंक आहे.

बरोबर उत्तर म्हणजे ख्रिश्चन बर्नार्ड, कारण तो शस्त्रक्रियेत तज्ञ होता आणि अणुविषयक संशोधनाशी संबंधित नाही.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. रॉबर्ट ओपेनहाईमर हा अणु बमाच्या विकासात महत्त्वाची भूमिका बजावणारा शास्त्रज्ञ आहे, त्यामुळे तो अणुविषयक संशोधनाशी संबंधित आहे. नील्स भोर हा अणूच्या संरचनेवर आणि गुणधर्मांवर काम करणारा प्रसिद्ध शास्त्रज्ञ आहे, त्यामुळे त्याचाही संबंध अणुविषयक संशोधनाशी आहे. एन्रिको फर्मी हा अणूच्या भौतिकशास्त्रात कार्यरत होता आणि अणुवीज संशोधनात महत्त्वाचा योगदान दिला आहे. त्यामुळे, ख्रिश्चन बर्नार्ड हा एकटा आहे जो या संदर्भात योग्य नाही.

Pb, Bi, Te हा पर्याय बरोबर आहे कारण या सर्व मूलद्रव्यांचा समावेश P-खंडात आहे. Pb (लेड), Bi (बिझमथ) आणि Te (टेल्यूरियम) हे सर्व P-खंडातील मूलद्रव्ये आहेत, जे मुख्यतः धातू आणि अर्ध-धातूंच्या श्रेणीत येतात.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. P, B, Tb हा पर्याय चुकीचा आहे कारण B (बोरॉन) P-खंडात नाही, तर P-खंडात स्थित आहे. Po (पोलोनियम), Ba (बॅरियम), Tc (टेक्नेशियम) यांचा समावेश P-खंडात नाही कारण Ba आणि Tc हे S-खंडातील मूलद्रव्ये आहेत. त्यामुळे, वरील सर्व पर्यायांमध्ये Pb, Bi, Te हा पर्याय योग्य आहे.

कार्बनचे ग्रॅफाइट, ग्राफीन आणि फुलेरीन हे तीनही अपरूप आहेत. अपरूप म्हणजे एकाच मूलद्रव्याचे विविध रासायनिक गुणधर्म असणारे प्रकार. ग्रॅफाइटमध्ये कार्बनचे अणू षटकोनी जाळीदार रचनेत असतात, ग्राफीन हे ग्रॅफाइटचा एक थर आहे आणि फुलेरीनमध्ये कार्बनचे अणू गोलाकार पिंजऱ्यासारखे जोडलेले असतात. या तिघांमध्येही कार्बनचेच अणू विविध प्रकारे जोडलेले असल्याने ते कार्बनचे अपरूप ठरतात. त्यामुळे यापैकी ‘कोणताही नाही’ हा पर्याय योग्य आहे, कारण दिलेले तीनही पर्याय कार्बनचे अपरूप आहेत.

दोन्ही वाक्ये अ व ब बरोबर आहेत.

पहिल्या वाक्यातील विधान बरोबर आहे कारण इलेक्ट्रॉनचा प्रवाह नेहमी ऋण प्रभारीत ध्रुवाकडून धन प्रभारीत ध्रुवाकडे असतो. हे विद्युत धारेच्या मूलभूत तत्त्वांमध्ये समाविष्ट आहे.

दुसऱ्या वाक्यातील विधान देखील बरोबर आहे कारण विद्युत धारेच्या प्रवाहाची दिशा नेहमी इलेक्ट्रॉनच्या प्रवाहाच्या विरुद्ध असते. विद्युत धारा धन प्रभारीत ध्रुवाकडून ऋण प्रभारीत ध्रुवाकडे जाते, तर इलेक्ट्रॉन उलट दिशेने प्रवाहित असतात.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत कारण एकही वाक्य चुकीचे नाही. दोन्ही विधानांची व्याख्या योग्य आहे आणि विद्युत विज्ञानातील मूलभूत तत्त्वांचे प्रतिनिधित्व करते.

कार्बनचे ॲलोट्रोप्स म्हणजे कार्बनचे विविध रूप. हिरा, फुलरीन आणि ग्राफाइट हे कार्बनचे शुद्ध आणि स्फटिक रूप आहेत. हिऱ्यामध्ये कार्बनचा प्रत्येक अणु इतर चार कार्बन अणूंशी जोडलेला असतो, ज्यामुळे ते अत्यंत कठीण बनते. फुलरीनमध्ये कार्बनचे अणु गोलाकार पिंजऱ्यासारखे रचलेले असतात. ग्राफाइटमध्ये कार्बनचे अणु षटकोनी आकारात थरांमध्ये जोडलेले असतात आणि हे थर एकमेकांवर सहजपणे सरकू शकतात, ज्यामुळे ते मऊ आणि वंगण म्हणून वापरले जाते.

'इंडिगो-ब्लू' हा नैसर्गिक रंग आहे, हे विधान सत्य आहे. इंडिगो वनस्पतींपासून हा रंग मिळवला जातो. अनेक वर्षांपासून कपड्यांना रंगवण्यासाठी याचा वापर होत आहे. 'ॲलिझरीन' हा कृत्रिम रंग आहे, हे विधान असत्य आहे. ॲलिझरीन हा रंग नैसर्गिकरित्या रुबिया टिंक्टोरम (Rubia tinctorum) नावाच्या वनस्पतीमध्ये आढळतो आणि तो लाल रंग देतो. त्यामुळे पहिले विधान सत्य आहे, तर दुसरे विधान असत्य आहे.

पाण्याला निर्जंतुक करण्यासाठी विरंजक चूर्णाचा वापर केला जातो. या प्रक्रियेमध्ये क्लोरीन वायू, हायपोक्लोरस आम्ल आणि नवजात ऑक्सिजन हे तिन्ही घटक महत्त्वपूर्ण भूमिका बजावतात. विरंजक चूर्णामधील क्लोरीन पाण्यासोबत अभिक्रिया करून हायपोक्लोरस आम्ल तयार करते. हे आम्ल एक शक्तिशाली ऑक्सिडायझिंग एजंट (oxidizing agent) आहे, जे पाण्यातील सूक्ष्मजंतूंना मारून टाकते. तसेच, नवजात ऑक्सिजन देखील तयार होतो, जो जंतुनाशक म्हणून कार्य करतो. त्यामुळे हे तिन्ही घटक एकत्रितपणे पाण्याची निर्जंतुकीकरण प्रक्रिया प्रभावीपणे पार पाडतात.

अणुच्या तिसऱ्या कक्षेत जास्तीत जास्त 18 इलेक्ट्रॉन असू शकतात, त्यामुळे हा पर्याय योग्य आहे. अणूच्या कक्षांची गती आणि त्यांच्यातील इलेक्ट्रॉनच्या वितरणाचे नियम ओळखून, तिसऱ्या कक्षात 2n² च्या सूत्रानुसार 18 इलेक्ट्रॉन सामावू शकतात, जिथे n म्हणजे कक्षाचा क्रमांक.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. 3 इलेक्ट्रॉन हा कमी आहे आणि तिसऱ्या कक्षात असू शकणाऱ्या इलेक्ट्रॉनच्या संख्येच्या नियमांना अनुकूल नाही. 8 इलेक्ट्रॉन हा दुसऱ्या कक्षासाठी योग्य आहे, पण तिसऱ्या कक्षासाठी नाही. 32 इलेक्ट्रॉन हा चौथ्या कक्षासाठी योग्य असला तरी तिसऱ्या कक्षात तो लागू होत नाही. त्यामुळे, 18 हा पर्यायच योग्य आहे.

CnH2n-2 हे सूत्र अल्काइन्ससाठी योग्य आहे. अल्काइन्स हे असंतृप्त हायड्रोकार्बन आहेत, ज्यात किमान एक कार्बन-कार्बन त्रिबंध (triple bond) असतो. या त्रिबंधामुळे, अल्केन्सच्या तुलनेत अल्काइन्समध्ये हायड्रोजन अणूंची संख्या कमी होते. 'n' म्हणजे कार्बन अणूंची संख्या. त्यामुळे, जर दोन कार्बन अणू असतील, तर हायड्रोजन अणूंची संख्या दोनने कमी होते, आणि हे सूत्र अल्काइन्सच्या संरचनेला तंतोतंत जुळते.

जॉन डाल्टन हा इंग्रजी शाळा शिक्षक आहे ज्याने 1808 मध्ये अणू सिद्धांताचा शोध लावला, त्यामुळे हा पर्याय योग्य आहे. डाल्टनने अणूंच्या संरचनेबद्दल विचार केले आणि पदार्थांचे गुणधर्म अणूंच्या आकार व त्यांच्या संयोजनावर अवलंबून असतात, हे स्पष्ट केले.

सर आयसॅक न्यूटन हा भौतिकशास्त्रज्ञ आहे, ज्याने गुरुत्वाकर्षणाचे नियम विकसित केले, परंतु अणू सिद्धांताबद्दल त्याचे योगदान नाही. प्लॅटो आणि अरिस्टोटल हे प्राचीन ग्रीक तत्त्वज्ञ होते, ज्यांनी पदार्थाच्या मूलभूत घटकांबद्दल विचार केला, पण त्यांचे सिद्धांत आधुनिक अणू सिद्धांताशी संबंधित नाहीत. ल्युसीप्पस हा प्राचीन ग्रीक तत्त्वज्ञ आहे, ज्याने अणू विचारांचा प्रारंभ केला, पण त्याचा शोध जॉन डाल्टनच्या अणू सिद्धांताच्या तुलनेत नाही. त्यामुळे, योग्य उत्तर जॉन डाल्टन आहे.

फिनॉल हे एक ॲरोमॅटिक संयुग आहे, कारण फिनॉलच्या संरचनेत बेंझिन वलय असते. बेंझिन वलय हे ॲरोमॅटिक संयुगांचे वैशिष्ट्य आहे. फिनॉलमध्ये, बेंझिन वलयाला एक -OH (हायड्रॉक्सिल) गट जोडलेला असतो. या विशिष्ट संरचनेमुळे फिनॉलला ॲरोमॅटिक गुणधर्म मिळतात. ॲरोमॅटिक संयुगे विशेषतः त्यांच्या स्थिरतेसाठी आणि विशिष्ट रासायनिक अभिक्रियांच्या गुणधर्मांसाठी ओळखली जातात.

बरोबर उत्तर म्हणजे अणुचा क्रमांक, कारण आवर्त सारणीतील मुलद्रव्यांची रचना अणुच्या क्रमांकानुसार ठरवली जाते. प्रत्येक मुलद्रव्याचा अणु क्रमांक त्याच्या प्रोटॉनच्या संख्येसह संबंधित असतो, जो त्या मुलद्रव्याच्या गुणधर्मांना निर्धारित करतो.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. अणुचे वजन हे एक मापन आहे, परंतु ते रचनेशी थेट संबंधित नाही. अणुचे वस्तुमान सामान्यतः अणुच्या भौतिक गुणधर्मांचा संदर्भ घेतो, जो आवर्त सारणीच्या रचनेशी संबंधित नाही. अणुचे आकारमान म्हणजे अणुच्या आकाराचा संदर्भ, जो रचनेमध्ये महत्त्वाचा नाही. त्यामुळे, अणुचा क्रमांक हा बरोबर पर्याय आहे.

बरोबर उत्तर म्हणजे इलेक्ट्रॉन ग्राही, कारण ऑक्सीश्वसन प्रक्रियेत ऑक्सीजन इलेक्ट्रॉन स्वीकारतो, ज्यामुळे ऊर्जा उत्पादन होते. ऑक्सीजनचा हा गुणधर्म सेल्सच्या ऊर्जा मेटाबॉलिजममध्ये अत्यंत महत्वाचा आहे.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. इलेक्ट्रॉन दाता हा पर्याय योग्य नाही कारण ऑक्सीजन दाता म्हणून कार्यरत नसतो, तर तो इलेक्ट्रॉन स्वीकारतो. प्रोटॉन दाता देखील चुकीचा आहे, कारण ऑक्सीजन प्रोटॉन देत नाही, तर तो इलेक्ट्रॉन घेतो. प्रोटॉन ग्राही हा पर्याय सुद्धा अयोग्य आहे कारण ऑक्सीजन प्रोटॉनच्या संदर्भात कार्यरत नाही. त्यामुळे, इलेक्ट्रॉन ग्राही हा योग्य पर्याय आहे.

खालच्या वातावरणात हायड्रोकार्बन आणि नायट्रोजन ऑक्साईडच्या अभिक्रियेतून तयार होणाऱ्या धुरामध्ये ओझोन, ॲल्डिहाइड, कीटोन आणि परॉक्सीॲसिल नायट्रेट (PAN) हे दुय्यम उत्पादने असतात. ही सर्व उत्पादने वातावरणातील रासायनिक क्रियांच्या मालिकेत तयार होतात. नायट्रोजन ऑक्साईड आणि हायड्रोकार्बन सूर्यप्रकाशाच्या उपस्थितीत प्रतिक्रिया करतात, ज्यामुळे ओझोन (O3) तयार होतो. या अभिक्रियेत ॲल्डिहाइड आणि कीटोनसारखे कार्बनिक संयुगेही तयार होतात. परॉक्सीॲसिल नायट्रेट (PAN) हे नायट्रोजन ऑक्साईड, ॲल्डिहाइड आणि इतर अस्थिर कार्बनिक संयुगांच्या जटिल अभिक्रियेतून निर्माण होते. त्यामुळे वातावरणातील धुरामध्ये ही सर्व दुय्यम उत्पादने महत्त्वाची भूमिका बजावतात.

बेरिअम क्लोराईड हे लुईस आम्ल नाही, कारण लुईस आम्ल होण्यासाठी इलेक्ट्रॉनची जोडी स्वीकारण्याची क्षमता असणे आवश्यक आहे. बोरोन ट्राय क्लोराईड, बेरिलीअम क्लोराईड आणि बोरोन ट्राय फ्लोराइड या तिन्हीमध्ये मध्यवर्ती अणुवर अपूर्ण इलेक्ट्रॉन অষ্টक (incomplete octet) असल्यामुळे ते इलेक्ट्रॉनची जोडी स्वीकारू शकतात आणि म्हणूनच ते लुईस आम्ल आहेत. बेरिअम क्लोराईडमध्ये मात्र असे नाही, त्यामुळे ते लुईस आम्ल नाही.

बरोबर उत्तर म्हणजे पदार्थाचे अवक्रमण होणे, कारण अवक्रमण प्रक्रियेत पदार्थाची रासायनिक संरचना बदलते. यामध्ये नवीन पदार्थ तयार होतात, त्यामुळे हा बदल भौतिक स्वरूपाचा नाही.

इतर पर्याय भौतिक बदल आहेत. घन पदार्थाचे द्रव पदार्थामध्ये द्रवण होणे, म्हणजे घनाचा द्रवात रूपांतर होणे, जिथे रासायनिक संरचना बदलत नाही. द्रवरूपाचे वायुरूपात बाष्पीभवन होणे देखील एक भौतिक प्रक्रिया आहे, कारण द्रव वायूमध्ये रूपांतरित होतो, परंतु रासायनिक संरचना जसाची तशी राहते. वायुरूपाने द्रवरूपात द्रवीकरण होणे म्हणजे वायू द्रवात बदलतो, जे देखील एक भौतिक बदल आहे. त्यामुळे, अवक्रमण हा एकमेव पर्याय आहे जो भौतिक स्वरूपाचा नाही.

वनस्पती किंवा प्राण्यांचे आरंभिक वय शोधण्यासाठी कार्बन-14 (C-14) चा वापर केला जातो. कार्बन-14 एक रेडियोधर्मी कार्बनचा आयसोटोप आहे. वातावरणातील कार्बन डायऑक्साइडमध्ये C-14 चे प्रमाण स्थिर असते आणि वनस्पती प्रकाशसंश्लेषणाद्वारे ते शोषून घेतात. प्राणी वनस्पती खातात, त्यामुळे त्यांच्यातही C-14 प्रवेश करतो. जेव्हा एखादा जीव मरतो, तेव्हा तो C-14 घेणे थांबवतो आणि त्याच्या शरीरातील C-14 चा क्षय होण्यास सुरुवात होते. C-14 चा अर्धायुष्य काळ 5,730 वर्षे आहे, ज्यामुळे वैज्ञानिकांना मृत जीवांच्या अवशेषांमधील C-14 चे प्रमाण मोजून त्यांचे वय अचूकपणे ठरवता येते.

केशिकत्व घटना म्हणजे द्रवांचे लहान नळिकांमधून वाहणे. जर हे घडत नसेल, तर टीप कागद त्याचे कार्य करणार नाही, कारण द्रव कागदाच्या कागदी तंतूंमध्ये शोषला जात नाही. रॉकेलचा दिवा वापरणे अवघड होईल कारण रॉकेल द्रवाच्या रूपात असतो आणि त्याची वाहतूक केशिकत्वामुळेच सोपी होते.

तिसरे वाक्य, "सभोवताली दिसणारी झाडे पृथ्वीवर वाढणार नाहीत," हे अयोग्य आहे कारण झाडांची वाढ केशिकत्वावर अवलंबून नाही. चौथे वाक्य, "शहरात नळाद्वारे पाणी वाहण्याची शक्यता नाही," हे देखील चुकीचे आहे कारण नळांमध्ये पाणी वाहण्यासाठी दुसरे कारण असू शकते. त्यामुळे योग्य पर्याय 'फक्त अ, ब व क' आहे.

आदर्श इंधनामध्ये उच्च उष्मांक असणे आवश्यक आहे. उच्च उष्मांक म्हणजे इंधनाच्या ठराविक मात्रेपासून मिळणारी ऊर्जा जास्त असणे. त्यामुळे ते अधिक कार्यक्षम ठरते. दुसरे वाक्य चुकीचे आहे कारण आदर्श इंधन कमी तापमानाला नव्हे, तर योग्य तापमानाला पेट घेते. कमी तापमानाला पेट घेतल्यास ते धोकादायक ठरू शकते.

व्हिनेगरमध्ये अॅसिटिक आम्ल असते. व्हिनेगर हे मुख्यतः अॅसिटिक आम्ल (CH₃COOH) आणि पाण्याचे मिश्रण असते. साधारणपणे व्हिनेगरमध्ये 5-8% अॅसिटिक आम्ल असते, ज्यामुळे त्याला विशिष्ट आंबट चव येते. ही चव आणि वास अॅसिटिक आम्लामुळेच येतात.

हिऱ्याच्या संरचनेत कार्बनचे अणू टेट्राहेड्रली पद्धतीने आयोजित असतात. प्रत्येक कार्बनचा अणू इतर चार कार्बनच्या अणूंशी सहसंयुज बंधांनी जोडलेला असतो. ही रचना त्रिमितीय जाळीसारखी (three-dimensional network) असते, ज्यामुळे हिऱ्याला अत्यंत कठीणता प्राप्त होते. टेट्राहेड्रल रचना हिऱ्याला एक विशिष्ट आकार आणि मजबूत बांधणी देते.

Sr हा पर्याय बरोबर आहे कारण डोबेरीनर त्रिककेमध्ये मूलद्रव्ये त्यांच्या अणु संख्येनुसार एकत्र केले जातात. Ca (कॅल्शियम), Sr (स्ट्रॉन्सियम) आणि Ba (बॅरियम) हे सर्व अल्कलाइन पृथ्वी धातू आहेत आणि यांची अणु संख्या अनुक्रमे 20, 38, आणि 56 आहे.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. Be (बेरिलियम) हा अल्कलाइन पृथ्वी धातू असला तरी त्याची अणु संख्या 4 आहे, त्यामुळे तो या त्रिक्कामध्ये नाही. Mg (मॅग्नेशियम) हा अल्कलाइन पृथ्वी धातू नाही, तर तो अल्कलाइन धातू आहे आणि त्याची अणु संख्या 12 आहे. I (आयोडीन) हे एक हळदीय मूलद्रव्य आहे आणि हे या त्रिक्कामध्ये येत नाही. त्यामुळे, Sr हा योग्य पर्याय आहे.

मिथील आयसोसायनेट हा वायू भोपाळ वायू दुर्घटनेस कारणीभूत ठरला. मिथील आयसोसायनेट (Methyl isocyanate-MIC) हे एक अत्यंत विषारी रसायन आहे. ३ डिसेंबर १९८४ रोजी भोपाळमधील युनियन कार्बाइड इंडिया लिमिटेडच्या (UCIL) कारखान्यातून या वायूची गळती झाली, ज्यामुळे हजारो लोकांचे प्राण गेले. या वायूच्या संपर्कात आल्याने श्वास घेण्यास त्रास होणे, डोळ्यांची जळजळ होणे आणि इतर गंभीर आरोग्य समस्या निर्माण झाल्या. त्यामुळे मिथील आयसोसायनेट हेच योग्य उत्तर आहे.

बरोबर उत्तर म्हणजे पाण्याचे आकारमान वाढेल व घनता कमी होईल. हे कारण पाण्याची विशेषता आहे की तापमान कमी झाल्यावर 4° से. पर्यंत पाणी संकुचित होते, परंतु 4° से. खाली तापमान कमी झाल्यावर पाण्याचे आकारमान वाढते, कारण पाणी बर्फात रूपांतरित होते, ज्यामुळे त्याची घनता कमी होते.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. पाण्याचे आकारमान कमी होईल व घनता वाढेल, हे विधान खरे नाही कारण तापमान कमी झाल्यावर पाण्याचे आकारमान वाढते. पाण्याचे आकारमान कमी होईल व घनता स्थिर राहील, हे देखील चुकीचे आहे कारण घनता तापमानावर अवलंबून असते. पाण्याचे आकारमान वाढेल व घनता स्थिर राहील, हे विधानही चुकीचे आहे कारण घनता तापमान कमी झाल्यावर बदलते.

थॉम्पसनच्या अणू प्रतिकृतीवरून एकूण अणूची तटस्थता स्पष्टपणे समजते कारण या प्रतिकृतीत अणू एकत्रितपणे इलेक्ट्रॉन आणि सकारात्मक चार्ज असलेल्या पदार्थाने बनलेला असल्याचे दर्शवले आहे. त्यामुळे, अणूच्या एकूण चार्जमध्ये सकारात्मक आणि नकारात्मक चार्ज समतोल असतो, ज्यामुळे अणू तटस्थ राहतो.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. हायड्रोजन अणूच्या पट्टपंक्तीचा उल्लेख थॉम्पसनच्या प्रतिकृतीत नाही, कारण ती प्रतिकृती सर्व अणूंवर लागू आहे. इलेक्ट्रॉन, प्रोटॉन आणि न्यूट्रॉनच्या अणूमधील स्थानाबाबत थॉम्पसनच्या प्रतिकृतीने विशिष्ट माहिती दिलेली नाही, कारण ती प्रतिकृती या कणांच्या स्वतंत्र स्थानांची माहिती देत नाही. अणूची स्थिरता थॉम्पसनच्या प्रतिकृतीत थेट स्पष्ट केली गेलेली नाही, त्यामुळे हा पर्याय निराधार आहे.

कार्बन प्रतिरोधकावरील रंगानुसार त्याचे मूल्य काढले जाते. दिलेल्या रंगानुसार, केशरी रंगासाठी 3, निळ्या रंगासाठी 6, पिवळ्या रंगासाठी 10^4 (10 चा चौथा घात) आणि सोनेरी रंगासाठी 5% सहनशीलता असते. म्हणून, प्रतिरोधकाचे मूल्य 36 * 10^4 ओहम्स (Ohms) आहे. याचा अर्थ 36 च्या पुढे 4 शून्य (0) लागतील, म्हणजेच 360000 ओहम्स आणि 5% सहनशीलता.

मॅग्नेशियम क्लोराइडचे रेणू सूत्र MgCl2 आहे. मॅग्नेशियम (Mg) या धातूची संयुजा +2 असते, म्हणजेच रासायनिक बंध तयार करताना मॅग्नेशियमचे atom दोन इलेक्ट्रॉन देऊ शकतात. क्लोरीन (Cl) या अधातूची संयुजा -1 असते, म्हणजेच क्लोरीनचा atom रासायनिक बंध तयार करताना एक इलेक्ट्रॉन स्वीकारू शकतो. त्यामुळे, मॅग्नेशियमच्या एका atom ला दोन क्लोरीनचे atom जोडले जातात. यामुळे रेणूतील विद्युत भार संतुलित राहतो आणि MgCl2 हे योग्य रेणू सूत्र बनते.

हायड्रोमीटर हे उपकरण द्रव पदार्थाचे विशिष्ट-गुरूत्व मोजण्यासाठी वापरले जाते, म्हणून या प्रश्नाचा बरोबर पर्याय हा आहे. विशिष्ट-गुरूत्व म्हणजे द्रवाची घनता आणि ती द्रवाच्या तापमानानुसार बदलते. हायड्रोमीटर द्रवाच्या विशिष्ट-गुरूत्वाच्या मोजमापासाठी एक तरंगणारे उपकरण आहे, जे द्रवात बुडवले जाते आणि त्यावर आधारित मोजमाप प्रदान करते.

द्रव पदार्थाची घनता मोजण्यासाठी देखील हायड्रोमीटर वापरला जातो, परंतु विशिष्ट-गुरूत्व हे त्याचे मुख्य कार्य आहे. द्रव पदार्थाची तरलता मोजण्यासाठी हायड्रोमीटर उपयुक्त नाही. हवेतील हायड्रोजनचे प्रमाण मोजण्यासाठी हायड्रोमीटर वापरणे अशक्य आहे, कारण ते द्रव पदार्थांसाठीच तयार केलेले आहे. त्यामुळे, योग्य उत्तर 'द्रव पदार्थाचे विशिष्ट-गुरूत्व मोजण्यासाठी' या पर्यायात आहे.

विहीर हे योग्य उत्तर आहे कारण, विहिरी भूगर्भातील भूजलामध्ये पाझरतात. पावसाचे पाणी जमिनीत मुरल्यानंतर ते भूगर्भात साठते. विहिरीच्या माध्यमातून हे पाणी सहज उपलब्ध होते कारण विहीर थेट भूजलाशी जोडलेली असते. विहिरी जमिनीत खोल खणल्या जातात, त्यामुळे त्या भूजल पातळीपर्यंत पोहोचतात आणि पाणी जमा करतात.

फक्त 'ब' विधान योग्य आहे. अभ्रक उष्णतेचा सुवाहक असल्यामुळे कपड्यांच्या इस्त्रीत वापरला जातो. उष्णता इस्त्रीच्या पृष्ठभागावर समान रीतीने पसरवण्यासाठी अभ्रक मदत करते. 'अ' विधान चुकीचे आहे कारण अभ्रक हे विजेचे दुर्वाहक आहे. त्यामुळे इस्त्री वापरताना विजेचा शॉक लागण्याची शक्यता कमी होते. अभ्रकाचे हे गुणधर्म त्याला इस्त्रीसाठी योग्य बनवतात.

परिभ्रमण क्वांटम क्रमांक 'l' असल्यास, त्या सब-शेलमधील इलेक्ट्रॉन्सची कमाल संख्या 2(2l + 1) असते. हा सूत्र इलेक्ट्रॉनिक संरचनेतील सब-शेलच्या क्षमतेचे वर्णन करतो, जिथे 'l' म्हणजे परिभ्रमण क्वांटम क्रमांक.

2(2l + 1) हा पर्याय बरोबर आहे कारण त्यात योग्य गणितीय गणना केली आहे.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत कारण 2+1 किंवा 1+1 हे साधे गुणाकार किंवा बेरीज आहेत, जे इलेक्ट्रॉन्सची संख्या दर्शवत नाहीत. 2[/+ 1] हा पर्याय देखील अयोग्य आहे कारण त्यात गणितीय स्वरूप चुकीचे आहे.

म्हणजेच, '2(2l + 1)' हा पर्याय योग्य आहे.

मिथिल अल्कोहोल हे साखर आंबवण्याच्या प्रक्रियेतून तयार होते हे विधान चुकीचे आहे. खरं तर, इथेनॉल (इथिल अल्कोहोल) हे साखर आंबवण्याच्या प्रक्रियेतून तयार होते. ऊस, मका किंवा इतर धान्यांमधील शर्करा किण्वन प्रक्रियेद्वारे इथेनॉलमध्ये रूपांतरित होते. मिथिल अल्कोहोल (मेथनॉल) हे मुख्यतः नैसर्गिक वायू किंवा कोळशाच्या औष्णिक प्रक्रियेद्वारे तयार केले जाते. त्यामुळे साखर आंबवण्याची प्रक्रिया इथेनॉल निर्मितीसाठी वापरली जाते, मेथनॉलसाठी नाही.

कोलायडल सोल्सच्या वैशिष्ट्यांमध्ये टिंडाल परिणाम आणि ब्राउनिअन गती यांचा समावेश आहे, त्यामुळे 'अ आणि ब' हा पर्याय योग्य आहे. टिंडाल परिणामामुळे कोलायडल सोल्समध्ये प्रकाशाचा विवर्तन घडतो, जो त्यांची उपस्थिती दर्शवतो. ब्राउनिअन गती ही सूक्ष्म कणांची अनियमित चळवळ आहे, जी कोलायडल सोल्सच्या स्थिरतेसाठी महत्वाची आहे.

मॅक्सवेल वितरण हे गॅसांच्या कणांच्या वेगांचे वितरण दर्शवते, जे कोलायडल सोल्सच्या वैशिष्ट्यांमध्ये नाही. व्हेंडरवॉल्स बल हे अणूंच्या परस्पर आकर्षणाचे गुणधर्म आहेत, पण ते कोलायडल सोल्सच्या विशेष गुणधर्मांमध्ये समाविष्ट नाहीत. त्यामुळे, 'अ आणि ब' हा पर्याय योग्य आहे.

पाण्याची कायमची कठोरता दूर करण्यासाठी धुण्याचा सोडा (washing soda) आणि सोडियम हेक्झामेटाफॉस्फेट हे दोन्ही अभिकariक वापरले जातात. धुण्याचा सोडा पाण्यातील कॅल्शियम आणि मॅग्नेशियमचे क्लोराइड आणि सल्फेटसारखे विरघळलेले क्षार अवक्षेपित करतो, ज्यामुळे पाणी मृदू होते. सोडियम हेक्झामेटाफॉस्फेट देखील कॅल्शियम आणि मॅग्नेशियम आयनबरोबर कॉम्प्लेक्स तयार करते आणि त्यांना प्रतिक्रियाशील होण्यापासून रोखते. त्यामुळे पाण्याचेSample answer:
पाण्याची कायमची कठोरता दूर करण्यासाठी धुण्याचा सोडा (washing soda) आणि सोडियम हेक्झामेटाफॉस्फेट हे दोन्ही अभिकariक वापरले जातात. धुण्याचा सोडा पाण्यातील कॅल्शियम आणि मॅग्नेशियमचे क्लोराइड आणि सल्फेटसारखे विरघळलेले क्षार अवक्षेपित करतो, ज्यामुळे पाणी मृदू होते. सोडियम हेक्झामेटाफॉस्फेट देखील कॅल्शियम आणि मॅग्नेशियम आयनबरोबर कॉम्प्लेक्स तयार करते आणि त्यांना प्रतिक्रियाशील होण्यापासून रोखते. त्यामुळे पाण्याचे कायमचे कठोरता कमी होते.

V2-4O7 मध्ये व्हॅनियमची ऑक्सिडीकरण स्थिती +5 आहे. हे काढण्यासाठी, ऑक्सिजनची ऑक्सिडीकरण स्थिती -2 असते. म्हणून, 7 ऑक्सिजन atomsची एकूण ऑक्सिडीकरण स्थिती -14 होते. संपूर्ण आयनचा चार्ज -4 आहे. म्हणून, 2 व्हॅनियम atomsची एकत्रित ऑक्सिडीकरण स्थिती +10 (+14-4) असायला हवी. यामुळे प्रत्येक व्हॅनियम atomची ऑक्सिडीकरण स्थिती +5 होते.

कॅल्शियम कार्बोनेट (CaCO3) आणि हायड्रोक्लोरिक ऍसिड (HCl) यांच्यातील अभिक्रिया योग्यरित्या दर्शवणारे आणि संतुलित रासायनिक समीकरण म्हणजे CaCO3 + 2 HCl -> CaCl2 + H2O + CO2. या समीकरणात, कॅल्शियम कार्बोनेटचे दोन मोल्स हायड्रोक्लोरिक ऍसिडसोबत अभिक्रिया करून कॅल्शियम क्लोराईड (CaCl2), पाणी (H2O) आणि कार्बन डायऑक्साइड (CO2) तयार होतात. समीकरणात दोन्ही बाजूला प्रत्येक घटकाचे (Element) अणूंची संख्या समान आहे, त्यामुळे हे समीकरण संतुलित आहे.

उत्प्रेरक (Catalyst) अभिक्रियेत भाग घेतो, परंतु तो स्वतः रासायनिकदृष्ट्या बदलत नाही. त्याचे मुख्य कार्य म्हणजे सक्रियण ऊर्जा (Activation energy) कमी करणे, ज्यामुळे रासायनिक अभिक्रिया जलद होते. उत्प्रेरक, रासायनिक अभिक्रियेला समतोल स्थितीत (equilibrium) लवकर आणण्यास मदत करतो, कारण तो अग्रगामी (forward) आणि प्रतिगामी (reverse) अशा दोन्ही अभिक्रियांच्या वेगांमध्ये वाढ करतो. पण, अभिकारक (Reactant), उत्पादन (Product) आणि उत्प्रेरक नेहमी एकाच भौतिक स्थितीत (Physical state) असतीलच असे नाही. ते वेगवेगळ्या प्रावस्थांमध्ये (Phases) असू शकतात, जसे की घन, द्रव किंवा वायू. त्यामुळे ‘अभिकारक, उत्पादन व उत्प्रेरक हे नेहमी सम प्रवस्थेत असतात’ हे विधान योग्य नाही.

उदासीन हा पर्याय बरोबर आहे कारण मूलद्रव्याचे अणू सामान्यतः विद्युतदृष्ट्या उदासीन असतात. याचा अर्थ असा की, या अणूंमध्ये समान संख्येतील प्रोटॉन आणि इलेक्ट्रॉन असतात, त्यामुळे त्यांचा एकूण विद्युत चार्ज शून्य असतो.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. ऋणप्रभारित अणू म्हणजे असे अणू ज्यात इलेक्ट्रॉनची संख्या प्रोटॉनच्या संख्येपेक्षा जास्त असते, त्यामुळे ते नकारात्मक चार्ज घेतात. धनप्रभारित अणू म्हणजे असे अणू ज्यात प्रोटॉनची संख्या इलेक्ट्रॉनच्या संख्येपेक्षा जास्त असते, त्यामुळे ते सकारात्मक चार्ज घेतात. प्रवाही हा पर्याय अणूंच्या विद्युत चार्जशी संबंधित नाही, तर तो पदार्थांच्या अवस्थेशी संबंधित आहे. त्यामुळे, उदासीन हा योग्य पर्याय आहे.

रक्त हे आम्ल नाही, कारण रक्ताची pH पातळी साधारणपणे 7.35 ते 7.45 च्या दरम्यान असते, जी सौम्य अल्कधर्मी आहे. pH स्केलवर 7 पेक्षा जास्त मूल्य अल्कधर्मी दर्शवते. केळी, दूध आणि टोमॅटो हे तिन्ही पदार्थ आम्लधर्मी आहेत, कारण त्यांची pH पातळी 7 पेक्षा कमी असते. त्यामुळे ते आम्ल म्हणून गणले जातात. रक्तातीलbuffer प्रणाली (buffer system) pH पातळी स्थिर ठेवते.

हिरा हे योग्य उत्तर आहे. हिरा हा कार्बनचा शुद्ध आणि अतिशय कठीण असा अपरूप आहे. त्याच्या याच गुणधर्मामुळे हिऱ्याचा उपयोग कर्तन (कापणे) आणि वेधन (भोक पाडणे) यासाठी करतात. हिऱ्याची रचना मजबूत tetrahedral bonded असते, त्यामुळे तो अत्यंत टिकाऊ असतो.

बरोबर उत्तर म्हणजे पारा (Hg), कारण मिनामाटा रोग पारा संदूषणामुळे झाला होता. पारा जल आणि खाद्य साखळीत जमा होऊन विषारी प्रभाव निर्माण करतो, ज्यामुळे न्यूरोलॉजिकल समस्यांचा सामना करावा लागतो.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. सोने (Au) हा एक स्थिर धातू आहे आणि त्याचा विषारी प्रभाव नाही. प्लॅटिनम (Pt) देखील विषारी नाही, त्यामुळे तो या रोगासाठी कारणीभूत होऊ शकत नाही. चांदी (Ag) सुद्धा सामान्यतः विषारी मानली जात नाही आणि तिचा संबंध मिनामाटा रोगाशी नाही. त्यामुळे, पारा (Hg) हा योग्य पर्याय आहे.

बटाटा चिप्स उत्पादक चिप्सच्या पाकिटात नायट्रोजन वायू भरतात. नायट्रोजन हा रंगहीन आणि गंधहीन वायू आहे. हा वायू निष्क्रिय (inert) असल्यामुळे अन्नासोबत रासायनिक क्रिया करत नाही. ऑक्सिजनमुळे चिप्समधील तेल आणि चरबीचे ऑक्सिडेशन होऊन ते खराब होण्याची शक्यता असते. नायट्रोजन वायू ऑक्सिजनला विस्थापित करतो, त्यामुळे ऑक्सिडेशनची प्रक्रिया मंदावते आणि चिप्स जास्त काळ ताजे राहतात.

फक्त रासायनिक अभिक्रिया हे योग्य उत्तर आहे. गंजण्याची क्रिया ही एक रासायनिक प्रक्रिया आहे. लोखंडासारख्या धातूंचे ऑक्सिजन आणि पाण्याबरोबर रासायनिक संयोग होऊन ऑक्साइड तयार होते, ज्यामुळे गंज निर्माण होतो. या प्रक्रियेत धातूंचे रासायनिक स्वरूप बदलते. भौतिक अभिक्रिया केवळ तात्पुरती असते आणि त्यात पदार्थाचे रासायनिक गुणधर्म बदलत नाहीत, त्यामुळे गंजण्याची क्रिया केवळ रासायनिक अभिक्रिया आहे.

मर्क्युरिक ऑक्साइडला मध्यम तापमानावर गरम केल्यास ते ऑक्सिजन वायू बाहेर टाकते. मर्क्युरी (Hg) हा कमी क्रियाशील धातू आहे. त्यामुळे, मर्क्युरिक ऑक्साइड (HgO) हे उष्णतेमुळे सहजपणे विघटित होऊनelemental mercury (Hg) आणि ऑक्सिजन (O2) मध्ये रूपांतरित होते. ही प्रक्रिया खालीलप्रमाणे दर्शविली जाते: 2HgO → 2Hg + O2. इतर धातूंच्या ऑक्साईडच्या तुलनेत मर्क्युरिक ऑक्साइडचे विघटन कमी तापमानावर होते कारण मर्क्युरी आणि ऑक्सिजनमधील बंध তুলনামূলকভাবে দুর্বল असतो.

ऑक्सीजन निसर्गात तीन आयसोटोप्समध्ये आढळतो, जे आहेत ऑक्सीजन-16, ऑक्सीजन-17, आणि ऑक्सीजन-18. हे आयसोटोप्स प्रोटॉनच्या संख्येत समानता ठेवतात, परंतु न्यूट्रॉनच्या संख्येत भिन्नता दर्शवितात. त्यामुळे, बरोबर उत्तर 3 आहे.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. 2 हा पर्याय कमी आहे, कारण ऑक्सीजनचे तीन आयसोटोप्स आहेत. 4 हा पर्याय अजूनही चुकीचा आहे, कारण यामध्ये चार आयसोटोप्स समाविष्ट केलेले आहेत, जे खरे नाहीत. 1 हा पर्याय देखील चुकीचा आहे, कारण तो एकाच आयसोटोपवर संकेत करतो, जो ऑक्सीजनच्या विविध रूपांचे प्रतिनिधित्व करत नाही. त्यामुळे, योग्य उत्तर 3 आहे, कारण ऑक्सीजन तीन आयसोटोप्समध्ये आढळतो.

पोटॅशिअम नायट्रेट, कोळशाची पावडर आणि सल्फर हे घटक गन पावडरमध्ये असणे आवश्यक आहे. पोटॅशिअम नायट्रेट ऑक्सिजन पुरवतो, ज्यामुळे कोळसा आणि सल्फर जळण्यास मदत होते. कोळसा इंधन म्हणून कार्य करतो आणि सल्फर ज्वलनशीलतेस मदत करतो, ज्यामुळे स्फोट होतो.

अ आणि ब हा पर्याय बरोबर आहे कारण HF आणि HO हे दोन्ही ध्रुविय संयुगे आहेत. HF मध्ये हायड्रोजन आणि फ्लोरीन यांच्यातील इलेक्ट्रोनिक फरकामुळे ती ध्रुविय आहे. HO (पाण्याचे अणू) देखील ध्रुविय आहे कारण ऑक्सिजन आणि हायड्रोजन यांच्यातील इलेक्ट्रोनिक फरक आहे.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. CH (मेथेन) एक गैर-ध्रुविय संयुग आहे कारण त्यात सममिती आहे आणि इलेक्ट्रोनेगेटिव्हिटीचा फरक कमी आहे. CO2 (कार्बन डाइऑक्साइड) देखील गैर-ध्रुविय आहे कारण याची रचना रेखीय आहे, त्यामुळे त्यात ध्रुवीयता रद्द होते. SO2 (सल्फर डाइऑक्साइड) मात्र ध्रुविय आहे, त्यामुळे क पर्याय चुकीचा आहे. त्यामुळे, अ आणि ब हा पर्याय योग्य आहे.

अस्थिर अणु केंद्रकामधून अल्फा (α) कण उत्सर्जित झाल्यानंतर अणु अंक 2 नी आणि अणु वस्तुमानांक 4 नी कमी होतात, त्यामुळे हा पर्याय योग्य आहे. अल्फा कणामध्ये 2 प्रोटॉन आणि 2 न्यूट्रॉन असतात, जे उत्सर्जित झाल्यानंतर अणु अंक 2 नी कमी होतो, कारण दोन प्रोटॉन कमी होतात. अणु वस्तुमानांमध्ये 4 युनिट्सची घट होते, कारण 2 प्रोटॉन आणि 2 न्यूट्रॉन एकत्रितपणे उत्सर्जित होतात.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत कारण अणु अंक 4 नी कमी होणे अशक्य आहे, कारण अल्फा कणाच्या उत्सर्जनाने फक्त 2 अंकाने घट होते. अणु वस्तुमानांमध्ये 2 नी कमी होणे देखील चुकीचे आहे, कारण यामुळे अणु स्थिर राहणार नाही. त्यामुळे योग्य पर्याय फक्त पहिला आहे.

बरोबर उत्तर NF3 आहे, कारण या रेणूमध्ये असमान इलेक्ट्रॉन घनता आणि त्रिकोणी पातळता आहे, ज्यामुळे त्यात डायपोल मोमेंट तयार होते. नायट्रोजन आणि फ्लोरीन यांच्यातील भिन्न इलेक्ट्रोनगतिकता डायपोल निर्माण करते.

इतर पर्याय चुकीचे आहेत. BeF2 मध्ये सममितीय रचना आहे आणि यामध्ये डायपोल मोमेंट नाही. BF3 देखील सममितीय आहे आणि त्यामुळे त्यात डायपोल नाही. CF4 च्या संरचनेत चार सममितीय फ्लोरीन अणू आहेत, ज्यामुळे त्यातही डायपोल मोमेंट नाही. त्यामुळे, NF3 हा एकटा योग्य पर्याय आहे जो डायपोल दाखवतो.

"एकाच वेळी इलेक्ट्रॉनचे अचुक स्थान आणि अचुक संवेग निश्चित करणे अशक्य आहे" हे हायसेनबर्गच्या अनिश्चितता तत्त्वावर आधारित आहे. हायसेनबर्गने स्पष्ट केले की, एकाच वेळी इलेक्ट्रॉनच्या स्थान आणि संवेगाची अचूक माहिती मिळवणे शक्य नाही, कारण हे एकमेकांवर अवलंबून आहे. त्यामुळे, हायसेनबर्ग हे बरोबर उत्तर आहे.

स्क्रॉडिंजरने तर तरंगांकृततेचा सिद्धांत विकसित केला आहे, ज्यामध्ये इलेक्ट्रॉनच्या स्थानाची संभाव्यता दर्शविली जाते, पण तो हायसेनबर्गच्या तत्त्वाशी संबंधित नाही. डी ब्रोगलीने तरंग-भागिका द्वैताचे विचार मांडले, ज्यामुळे इलेक्ट्रॉनच्या गुणधर्मांमध्ये तरंगांचा समावेश झाला, पण त्याने अनिश्चितता तत्त्वावर काम केले नाही. मॅक्स प्लँकने क्वांटम सिद्धांताची मांडणी केली, पण त्याचा हायसेनबर्गच्या अनिश्चितता तत्त्वाशी थेट संबंध नाही.